ือเปล่าคะ?” หลิวซิงถามด้วยสีหน้าจริงจังและกังวลเสินจื่ออี้แววตาฉายแววเศร้าเล็กน้อย แต่บนใบหน้ากลับมีรอยยิ้มฝืน ๆ เธอเขี่ยจมูกเล็ก ๆ ของหลิวซิง“แน่นอนว่าฉันไม่เป็นอะไร เธอดูสิ ตอนนี้ฉันหน้าตาแดงระเรื่อ ดูเหมือนจะมีอะไรเหรอ?”หลิวซิงพยักหน้า “จริงด้วยค่ะ กลับมาครั้งนี้พี่จื่ออี้ดูสดใสกว่าแต่ก่อนเยอะ”“หนูยังจำได้ว่าแต่ก่อน ร่างกายของพี่ไม่ค่อยแข็งแรงเลย โดยเฉพาะทุกครั้งที่ดื่มยาขมที่ส่งมาให้ ดูเหมือนจะหมดแรงไปครึ่งหนึ่ง…ตอนนี้ถือว่าดีขึ้นแล้ว”“หมดแรงไปครึ่งหนึ่งอะไร?”เสียงทุ้มต่ำเย็นชาดังขึ้นจากด้านนอกของวังหยูฮวาเมื่อเห็นผู้มาเยือน หลิวซิงและคนอื่น ๆ รีบลุกขึ้นยืน เข้าไปต้อนรับเสี่ยวเสวียนฉีที่กลับมาอย่านอบน้อม
