เสี่ยวเสวียนฉีที่เพิ่งเข้ามาชะงักค้างเมื่อสายตาของทั้งสองสบกัน สีหน้าของเสินจื่ออี้ก็พลันแดงเถือกขึ้นมาเป็นสีตับหมู!!เขาคงไม่คิดหรอกว่า นางตั้งใจมารออยู่ตรงนี้เพื่อเขา?และแล้วในชั่วขณะถัดมา นางก็เห็นเสี่ยวเสวียนฉีหรี่ตาดุร้ายอย่างคลุมเครือใบหน้าปรากฏรอยยิ้มชวนให้คิดไปไกลแต่ทันใดนั้น ราวกับนึกอะไรได้ สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน เขารีบถอดเสื้อคลุมของตัวเองอย่างรวดเร็วที่สุด พันรอบตัวเสินจื่ออี้ แล้วกราชากนางเข้ามาในอ้อมกอดของตน“ข้ารู้ว่าเจ้าใจร้อน แต่คราวหน้าเอาไว้อยู่ต่อหน้าข้าคนเดียวก็พอ” เขาเอียงไปกระซิบที่ข้างหูนางด้วยเสียงแหบพร่าอะไรนะ?ทันใดนั้น ฮ่องเต้ฉงหมิงในชุดเสื้อคลุมสีเหลืองสด พร้อมด้วยขันทีโจวและคนอื่นๆ ก็ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าเสินจื่ออี้เมื่อเห็นฮ่องเต้ฉงหมิง ใบหน้าของเสินจื่ออี้ยิ่งแดงขึ้นจนหมดสิ้น!นางกัดฟันพูดกับชายข้างกาย: “ท่านตั้งใจ ไม่ยอมบอกข้าแต่แรก”เสี่ยวเสวียนฉีรู้สึกว่าคราวนี้ตนถูกใส่ร้ายจริงๆ เขายักไหล่พูดว่า: “ข้าจะไปรู้ได้อย่างไรว่าวันนี้เจ้าจะกระตือรือร้นขนาดนี้ หากรู้ว่าคืนก่อนเลี้ยงเจ้าไม่อิ่ม วันนี้ข้าก็คงไม่พาคุณปู่คนนี้มาด้วยแล้ว”เสินจื่ออี้: “…”ฮ่องเต้ฉงหมิง: “…”ภาพที่ทั้งสองแนบชิดกัน กระซิบกระซาบต่อหน้าตนเช่นนี้ ฮ่องเต้ฉงหมิงมิได้มองไม่เห็นพระองค์กระแอมหนึ่งครั้ง จ้องลูกชายตัวเองด้วยสายตาเขียวปั้ด!ถึงขนาดใจร้อนขนาดนี้เลยหรือ?เป็นผู้มีความสามารถ!
