พียงบุตรชายของนางเท่านั้นที่เหมาะสมจะขึ้นครองตำแหน่งสูงส่ง!พระสนมเอกซวี่รู้ว่าเสี่ยวเย่ได้รับคำสั่งให้ไปช่วยฮ่องเต้ฉงหมิงสืบสวนเรื่องรัชทายาทถูกลอบสังหาร แม้ในใจจะไม่อยากให้บุตรชายไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องเหล่านี้แต่ต่อหน้าจักรพรรดิก็ต้องทำเป็นแสดง พระสนมเอกซวี่จึงพูดว่า “อืม ไปพบพ่อของเจ้าเถิด”เสี่ยวเย่ดูเหมือนกำลังคิดอะไรบางอย่าง ไม่ค่อยมีสมาธิ จนแม้แต่คำพูดของพระสนมเอกซวี่ก็ไม่ได้ยินพระสนมเอกซวี่จึงมองดูเขาอย่างละเอียด “เย่เอ๋อร์ คืนนี้สีหน้าเจ้าดูแย่มาก เป็นอะไรไป?”เสี่ยวเย่ดวงตาวูบไหว ซ่อนความรู้สึกอื่นๆ ในแววตา “ไม่มีอะไรหรอกแม่ ลูกสบายดี จะเข้าไปพบพ่อตอนนี้”ภายใต้สายตาสงสัยของพระสนมเอกซวี่ เสี่ยวเย่ก้าวเดินเข้าไปในวังเฉิงเฉียนในตอนนั้นเอง มีของบางอย่างหล่นจากตัวของเสี่ยวเย่ตกลงพอดีที่ข้างเท้าของพระสนมเอกซวี่พระสนมเอกซวี่ก้มลงมอง เป็นเพียงการมองแบบไม่ตั้งใจ แต่สีหน้าของนางก็เปลี่ยนไปทันที!ความรู้สึกหวาดกลัวจนหายใจไม่ออกที่เก่าแก่จนพระสนมเอกซวี่แทบจะลืมไปแล้วทันใดนั้นก็คืบคลานจากความมืดเบื้องหลังมาปกคลุมทั่วแผ่นหลังของนางอย่างรวดเร็ว!ตอนนี้เสี่ยวเย่เดินกลับมาแล้ว รีบเข้ามาหยิบแผ่นป้ายประจำตัวที่ตกอยู่บนพื้นขึ้นมาอย่างเร็วที่สุด แล้วเก็บเข้าอกพระสนมเอกซวี่จับมือเขาไว้ทันที ดวงตาเบิกกว้าง ม่านตาสั่นระริก!“เย่เอ๋อร์ สิ่งนี้ เจ้าได้มาจากที่ไหน!”พระสนมเอกซวี่ดูตื่นเต้นมาก และระแวดระวัง
