เช่นนั้นแน่นอน”พระสนมเอกซวี่ที่รีบมาทันทีที่ได้รับข่าว ตอนนี้กำลังยืนอยู่หน้าวังเฉิงเฉียน มองภาพความรักของจักรพรรดิและพระราชินีอยู่ข้างในนางกำมือแน่นจนเล็บแทบจะจิกเข้าไปในเนื้อฝ่าบาท ทรงรักและเอ็นดูฮองเฮามากที่สุดเสมอมาเรื่องนี้ พระสนมเอกซวี่ก็รู้ดีนางเพียงแต่คิดว่า หลังจากผ่านมาหลายปี ความรักระหว่างฝ่าบาทและฮองเฮาค่อยๆ สูญสิ้นไปในความขัดแย้งและการตำหนิซึ่งกันและกัน ไม่คิดว่า… ตัวนางเองต่างหากที่เป็นตัวตลก!คนที่ฝ่าบาททรงรักที่สุดคือฮองเฮายวน และคนที่ทรงเอ็นดูที่สุดก็คือรัชทายาท!สายตาของพระสนมเอกซวี่ค่อยๆ เย็นชาลง ขณะเดียวกันก็เต็มไปด้วยความหม่นหมอง“กุ่ยเฟย พวกเราจะเข้าไปหรือไม่เพคะ?” จูหยูที่อยู่ข้างๆ ถามพระสนมเอกซวี่ละสายตากลับมา พูดเสียงเย็น “จะเข้าไปทำไม? ไปกันเถอะ กลับไป”แต่ข่าวคืนนี้มาอย่างกะทันหัน รัชทายาทต้องเกิดเรื่องจริงๆ แน่หากรัชทายาทเป็นอะไรไป ฮองเฮายวนก็คงมีชิวิตอยู่ต่อไปไม่ได้ สุดท้าย ทุกอย่างก็จะตกเป็นของแม่ลูกของพวกเขา!คิดได้เช่นนี้ พระสนมเอกซวี่ก็รู้สึกสบายใจขึ้นอีก!ในตอนนั้นเอง เสี่ยวเย่ที่ได้รับพระบัญชาให้กลับวังเช่นกัน เพิ่งปรากฏตัวที่หน้าวังเฉิงเฉียนพอดีเผชิญหน้ากับพระสนมเอกซวี่“แม่” เสี่ยวเย่คำนับพระสนมเอกซวี่พระสนมเอกซวี่เห็นบุตรชายของตน จึงยิ้มออกมาในที่สุดบุตรชายของนางนั่นแหละดีที่สุด ทั้งเก่งกาจ สามารถแบกรับภาระได้ และไม่ถูกหญิงคนใดควบคุมเหมือนรัชทายาท มีเ
