เธอชอบฉันเสี่ยวเสวียนฉีเสียงตวาดขาดหายไปทันที ร่างของเขาแข็งค้างในวินาทีที่ถูกเสินจื่ออี้โผเข้ากอดรอบด้านก็เงียบกริบลงในทันทีทันใดเช่นกัน!นี่เป็น… เป็นครั้งแรกที่เธอเป็นฝ่ายเข้าไปกอดเขาเป็นก้าวแรกที่เธอเดินเข้าหาเขาด้วยตัวเอง!เสี่ยวเสวียนฉียิ่งตกตะลึงอีกครั้งเขาเหมือนเด็กน้อยที่รอคอยขนมหวานที่ตัวเองปรารถนามานานแสนนาน ในที่สุดก็ได้รับสิ่งที่ต้องการ เขาระมัดระวังและตกใจอย่างยิ่ง ทั้งคนเลยได้แต่ยืนงงอยู่อย่างนั้นเมื่อรู้สึกตัว หัวใจของเขาพลันเต็มไปด้วยความปีติยินดี!เขากางแขนโอบเธอเข้าสู่อ้อมกอด กอดเธอไว้แน่น!ราวกับว่าเขาเกือบจะสูญเสียเธอไปจริงๆ เขากอดเธอแน่นยิ่งขึ้นไปอีก!แต่น้ำเสียงของเขายังคงโกรธจัด!“โง่ที่สุด ใครใช้ให้เธอออกมา ฉันไม่ได้ไร้ประโยชน์อย่างที่เธอคิด เข้าใจไหม!” คำพูดของเสี่ยวเสวียนฉีค่อยๆ สั่นเครือ เสียงเบาลงเรื่อยๆ แทบเป็นเสียงกระซิบ เขาถอนหายใจพูดว่า “อย่าทำให้ฉันตกใจแบบนี้อีกนะ ได้ไหม…”เขารู้แค่ว่า ถ้าเมื่อครู่เธอไม่อยู่แล้วจริงๆ เขาเองก็คงมีชีวิตอยู่ต่อไปไม่ได้ไม่มีเธอ การมีชีวิตอยู่ของเขาก็ไร้ความหมายอีกต่อไป!เหมือนเช่นในอดีต หากไม่ใช่เพราะเธอ เพราะเธอต้องการให้ความเป็นธรรมกับตระกูลเซิน เขาก็คงไม่กลับไปยังวังหลวงบ้าๆ นั่น!เสี่ยวเสวียนฉีรู้สึกว่าตัวเองน่าขัน เขาโตเป็นผู้ใหญ่ขนาดนี้แล้ว อยู่ห่างจากการเป็นผู้ปกครองแผ่นดินเพียงก้าวเดียว!แต่ยังคงมีชีวิตอยู่เพื่อผู้หญิงคน
