หนึ่งจะตื่นเต้นเพราะเธอ จะบ้าคลั่งเพราะเธอ!เสินจื่ออี้ เธอคือเคราะห์กรรมในชีวิตนี้ของข้า เสี่ยวเสวียนฉี!เสินจื่ออี้ที่เพิ่งได้สติ ตระหนักถึงการกระทำกะทันหันของตัวเองเมื่อครู่ สีหน้าเธอเปลี่ยนไป เธอผลักเขาออกและหันหน้าหนี “ขอโทษค่ะ เมื่อครู่หม่อมฉันประพฤติตนไม่เหมาะสมต่อหน้าองค์รัชทายาท”เสี่ยวเสวียนฉีคว้ามือเธอไว้ ดึงเธอกลับมา มองดวงตาที่หลบหนีของเธอ“แต่เราอนุญาตให้เจ้าทำเช่นนั้นได้”เห็นท่าทีที่เธอไม่กล้ามองเขาเลย เสี่ยวเสวียนฉียิ้ม เลิกคิ้วยิ้มเจ้าเล่ห์ “ยังจะแกล้งอีก คิดจริงๆ หรือว่าจะหลอกเราได้อีก?”“เสินจื่ออี้ มองข้านี่”เสินจื่ออี้กัดริมฝีปาก ไม่ขยับเสี่ยวเสวียนฉียกใบหน้าของเธอขึ้นสบตาเข้ากับดวงตาลึกล้ำที่แดงก่ำและเผยความรู้สึกของเขา หัวใจของเสินจื่ออี้เหมือนจะระลอกคลื่นอีกครั้งอย่างห้ามไม่อยู่เขาประคองใบหน้าเธอไว้ แล้วจูบลงมาทันทีจูบที่ท่วมท้นราวกับจะกลืนกิน ทำให้เธอหายใจไม่ออกเมื่อจูบมาถึงข้างหู เขาหยุด กระซิบข้างหูเธอ “ยอมรับเถอะ ในใจเจ้ามีข้า เสินจื่ออี้เจ้ารู้ไหม เจ้าชอบข้า”ใจของเสินจื่ออี้พลันสั่นไหว“ท่านคิดมากไปแล้ว ไม่ใช่เช่นนั้น”เสี่ยวเสวียนฉีหรี่ตาแล้วกดตัวลงบนร่างเธอ มือก็ไม่อยู่นิ่ง เขาเลิกชายกระโปรงเธอขึ้นและเริ่มรุกรานในขณะที่ควบคุมเธอ เขาก็พูดด้วยเสียงแหบพร่า“เธอเป็นห่วงฉัน เพราะกลัวฉันเป็นอันตรายถึงได้ตามมา แล้วยังจะบอกว่าชอบเสี่ยวเย่? จะตามเขา? ฮึ! คำโกหกพวกนี้
