งใช้ชีวิตเหมือนก่อนต้องต่อสู้เอาตัวรอดในความนองเลือดทันใดนั้น เสินจื่ออี้นึกถึงเสี่ยวเสวียนฉีเธอไม่เคยเข้าใจอดีตของเขามากนัก แต่เธอรู้ว่า รอบกายเขามักมีการต่อสู้ด้วยอาวุธไม่ขาดแม้แต่ตอนที่เขาอาศัยอยู่ในตระกูลเซิน และกลายเป็นบุตรบุญธรรมของตระกูลเซินแล้ว ก็ยังหนีไม่พ้นคนพวกนั้นที่ตามมาสังหารเขาตลอดหลายปีมานี้ เขาใช้ชีวิตมาแบบนี้ ใช่ไหมแม้เขาจะมีสถานะเป็นรัชทายาท แต่กลับเป็นคนที่เริ่มชีวิตจากใต้ดินจริง ๆ ทุกขณะต้องพยายามมีชีวิตอยู่…ยังจำได้ถึงครั้งแรกที่เห็นเขา เสื้อผ้าสกปรกนั้นและดวงตาเฉียบคมเย็นชาที่แม้จะถูกปกปิดด้วยความมืดและความสกปรกก็ตามก็ไม่อาจบดบังความเฉียบคมและความเย็นชาไร้ความรู้สึกได้เขาต้องผ่านเรื่องราวแบบไหนมา จึงสร้างนิสัยระแวดระวังและเย็นชาไร้ความรู้สึกเช่นนี้เมื่อตระหนักว่าตัวเองนึกถึงเขาได้อย่างไร เสินจื่ออี้ขมวดคิ้ว สลัดความคิดทั้งหมดนี้ออกไปจากสมองถอนหายใจออกมา เสินจื่ออี้เดินเข้าไปในห้องลับต่อไม่นาน เธอพบห้องลับห้องหนึ่งด้วยแสงตะเกียงบนผนัง เสินจื่ออี้มองเห็นคนที่ถูกขังในห้องลับได้อย่างชัดเจนไม่สิ นั่นแทบจะไม่ใช่คนแล้ว!ผมรุงรังเต็มศีรษะ มองไม่เห็นใบหน้าของเขา ร่างกายเต็มไปด้วยบาดแผลทั้งเก่าใหม่ใหญ่น้อย!โดยเฉพาะบ่าทั้งสองข้างและสะบัก ดูออกทันทีว่าถูกอะไรมีคมทะลวงผ่าน! บนนั้นยังมีรูเลือดน่ากลัวสองรู!และทั้งหมดนี้ยังไม่ใช่อะไรเลยสิ่งที่น่าตกใจยิ่งกว่าคือ ที่คอของเขามีโ
