ื่อจางเยียนเยียนทั้งหมด แต่ตอนนี้ได้แต่ลองดูเธอรู้ว่าเสี่ยวเย่อาจกลับมาได้ทุกเมื่อ จึงไม่ตั้งใจจะเสียเวลา เริ่มค้นหากลไกที่นี่ไม่นาน เธอพบส่วนนูนในมุมตู้เสื้อผ้าเสินจื่ออี้กดลง และจริง ๆ มีกลไกทางลับปรากฏใต้ตู้เสื้อผ้า!เธอหันกลับมาพยักหน้าขอบคุณจางเยียนเยียน หยิบเหล็กไฟออกมา และรีบลงไปตามทางลับทางลับลึกกว่าที่เสินจื่ออี้คิดเอาไว้แต่ดีที่นี่เงียบมาก ดูเหมือนยามจะถูกถอนออกไปแล้วดูเหมือนว่าละครที่แสดงกับจางเยียนเยียนก่อนหน้านี้ เข้าไปอยู่ในใจของเสี่ยวเย่จริง ๆ“เจ้าเป็นใคร! หยุดนะ!”คิดว่าไม่มีใครจริง ๆ แต่ไม่คิดว่าเสี่ยวเย่ยังคงระมัดระวังอยู่เสินจื่ออี้รีบยืนให้เรียบร้อย “ข้าถูกองค์ชายสี่ส่งมา”องครักษ์คนนั้นขมวดคิ้ว เห็นได้ชัดว่าไม่เชื่อคำพูดของเสินจื่ออี้ขณะที่เขาก้าวเข้ามาจะดูหน้าเสินจื่ออี้ เธอก็ยกมือโยนผงที่คลึงอยู่ในมือมาตลอดใส่เขา!นี่คือผงพิษที่เหลือจากคราวที่เจอองครักษ์ลับจารชนในวังครั้งก่อนตอนนี้มันช่างเป็นประโยชน์จริง ๆ!“อ้าก!” คนนั้นไม่ทันระวัง เอามือปิดตาเริ่มกลิ้งไปมาบนพื้นด้วยความเจ็บปวด!เสินจื่ออี้ฉวยโอกาสหยิบกริชออกมา แทงลงบนร่างของคนนั้นอีกหนึ่งที!แม้จะไม่ถึงกับเอาชีวิต แต่อย่างน้อยก็กำจัดคนที่จะไปแจ้งข่าวได้!เลือดสดกระเซ็นใส่หน้าเธอ ทำให้เสินจื่ออี้เหมือนกลับไปอยู่ในตำหนักบูรพา เป็นทาสรับใช้ มีชีวิตอยู่อย่างหลบซ่อนไม่นึกเลยว่า แม้เธอจะออกห่างจากตำหนักบูรพาแล้ว ก็ยังต้อ
