อได้ กระโจนลงสระน้ำเย็น จึงค่อยสงบลง!ในเวลาเดียวกัน ที่คฤหาสน์เล็กนั้นเสี่ยวเย่เพิ่งจากไป เสินจื่ออี้ก็ออกจากห้องทันทีเธอมองไปตามทิศทางที่เสี่ยวเย่จากไป รู้ว่าเวลามีไม่มาก รีบฉวยโอกาสในความมืดของราตรี มุ่งหน้าเข้าไปในความมืดคืนนี้เสี่ยวเย่ไม่ต้องการให้ใครรบกวน จึงเรียกเสี่ยวเถาและคนอื่น ๆ ออกไปรวมทั้งถอนยามตรวจการในละแวกนั้นออกไปก่อนหน้านี้ด้วยคืนนี้เป็นโอกาสที่ดียิ่ง!ไม่นาน เสินจื่ออี้ย่างเท้าท่ามกลางความมืด มาถึงห้องที่จางเยียนเยียนอาศัยอยู่อย่างรวดเร็วหากไม่ใช่เพราะจางเยียนเยียนบอกเธอว่าเสี่ยวเย่เป็นคนขังเธอไว้ที่นี่ ทั้งยังทำร้ายเธอ ไม่ให้เธอหนีไป ตอนนี้เสินจื่ออี้คงไม่รู้ว่าเสี่ยวเย่สามารถโหดร้ายได้ถึงขนาดนี้!และความโหดร้ายนี้ เป็นเพียงเศษเสี้ยวหนึ่งของสิ่งที่เสินจื่ออี้รู้เกี่ยวกับเสี่ยวเย่เท่านั้น!“คุณหนูจาง คุณแน่ใจหรือว่าต้องลงไปตรงนี้?”เสินจื่ออี้เปิดตู้เสื้อผ้าข้าง ๆ ด้วยสายตาลึกล้ำจางเยียนเยียนถูกเสี่ยวเย่ทำร้ายและวางยา ทำให้เคลื่อนไหวได้เพียงเล็กน้อย พูดได้แค่ไม่กี่ประโยค แม้แต่ลุกจากเตียงก็ยังไม่ได้เธอพิงอยู่ที่หัวเตียง พยักหน้าให้เสินจื่ออี้“อืม ตอนที่หมดสติ ฉันได้ยินเสียงจากตรงนี้ลาง ๆ”หลังจากเหตุการณ์นี้ จางเยียนเยียนก็เข้าใจแล้วว่า คนที่ไม่ชอบคุณ แม้คุณจะเสียสละทุกอย่าง เขาก็จะไม่แม้แต่จะมองเธอเกลียดจริง ๆเสี่ยวเย่ทำกับเธอแบบนี้ เธอเกลียดจริง ๆ!เสินจื่ออี้ไม่ได้เช
