เห็น เหอซุ่ยขมวดคิ้วแน่น สายตาว่อกแว่กและมือก็กำแน่นตลอดหลังจากเหอซุ่ยกลับไปที่ตำหนักบูรพาแล้ว สิ่งแรกที่ทำคือสอบถามร่องรอยของรัชทายาทดูเหมือนว่าจะมีธุระสำคัญต้องไปพบเสี่ยวเสวียนฉีแต่คนของตำหนักบูรพาบอกว่า รัชทายาทสองสามวันนี้อยู่ที่ค่ายนอกเมือง ยุ่งกับงานของเขา วันนี้คงไม่กลับมาช่วงเวลาแบบนี้กลับหารัชทายาทไม่เจอ!ตอนนี้นายเริ่มไม่ไว้ใจนางแล้ว คราวนี้แผนของนาย เหอซุ่ยก็ไม่ค่อยรู้เหอซุ่ยใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว ทั้งนาย ทั้งองค์รัชทายาทหลังจากลังเลสักพัก นางก็กัดฟัน หยิบเหรียญอาญา (ป้ายประจำตัว) ของนางออกมา“วันนี้ข้าต้องออกจากวัง”“ออกจากวังหรือ? เป็น…”ค่ำวันนั้น กระท่อมเล็กนอกเมืองหลวงเสินจื่ออี้เพิ่งจะมาจากกระท่อมของจางเยียนเยียนกลับมาถึงก็พบว่าเสี่ยวเถาก็กลับมาแล้วแต่สังเกตได้ว่า ใบหน้าที่บวมแดงของเสี่ยวเถายังไม่ยุบ แต่หากไม่มองอย่างละเอียดก็มองไม่ออกแล้ว“คุณหนูเสิ่น วันนี้เหนื่อยแล้ว ท่านพักผ่อนเร็วหน่อยเถอะ” เสี่ยวเถาก้มหน้าพูดเสินจื่ออี้จ้องใบหน้าบวมแดงเล็กน้อยที่อีกฝ่ายพยายามปิดบัง แววตาวาบไหว:“ดี”เสี่ยวเยว่เดินเข้ามาพร้อมน้ำ ราวกับไม่ได้ตั้งใจ จู่ๆ ก็พูดออกมาประโยคหนึ่ง“ได้ยินว่าวันนี้ในวังมีเรื่องมงคลใหญ่”เสี่ยวเถาเอียงหน้าถาม: “เรื่องมงคลอะไร?”เสี่ยวเยว่ยิ้มพูด: “ข้าได้ยินคนพูดมา วันนี้ทางฮองเฮาเชิญหมอหลวงหลี่ไปหลายครั้งเชียวนะ”หมอหลวงหลี่เชี่ยวชาญที่สุดในเรื่องการตั้งครรภ์และ
