เพียงแค่เท่านี้ก่อนที่ค่ำคืนจะมาถึง เมื่อเสินจื่ออี้ได้พบเสี่ยวเย่อีกครั้ง เขาก็บอกเธอว่าได้พบกับจางเยียนเยียนแล้วและได้ตกลงกับเธอเรียบร้อยแล้วบอกว่าหลังจากแต่งงานกับเสินจื่ออี้แล้ว จะปรึกษากับพระสนมเอกซวี่เรื่องของนางเสินจื่ออี้รู้ว่าเรื่องที่ตนเองจะเข้าจวนองค์ชายสี่นั้น ได้รับการอนุมัติจากพระสนมเอกซวี่และฮ่องเต้ฉงหมิงแล้ว ตอนนี้แทบเป็นไปไม่ได้เลยที่จะมีการเปลี่ยนแปลงใดๆเธอยังเห็นได้ชัดด้วยว่าเสี่ยวเย่จะไม่ยอมปล่อยมือเธอไปเมื่อคิดว่าเสี่ยวเย่ยินดีที่จะให้ตำแหน่งแก่จางเยียนเยียน ก็ถือว่าได้สมความปรารถนาของคุณหนูจางไปอย่างหนึ่งแล้ว“ค่ะ องค์ชายสี่ ที่จริงคุณหนูจางก็เป็นคนที่น่าสงสาร เธอแค่รักท่านมากเกินไปอีกอย่าง เธอได้มอบตัวให้องค์ชายสี่แล้ว องค์ชายสี่ก็ควรให้ตำแหน่งที่เหมาะสมกับเธอ”เสี่ยวเย่มองเสินจื่ออี้ ขมวดคิ้วเข้าหากันเพราะเขาไม่เห็นแววความหึงหวงหรือความกังวลเกี่ยวกับจางเยียนเยียนในดวงตาของเสินจื่ออี้แม้แต่น้อยเธอถึงขนาดโล่งอกเมื่อได้ยินว่าเขาตกลงที่จะรับจางเยียนเยียนเข้าจวนการตอบสนองเช่นนี้ทำให้เสี่ยวเย่รู้สึกว้าเหว่ในใจแต่เสี่ยวเย่รู้ว่าตนเองต้องไม่รีบร้อนจนเกินไป อย่างไรก็ตาม พรุ่งนี้ก็ถึงวันงานแล้วไม่ว่าเสินจื่ออี้จะจริงใจที่อยากอยู่ข้างเขาหรือมีจุดประสงค์อื่นใด เขาก็จะไม่ปล่อยมือเธอไป!หลังจากที่เสี่ยวเย่อยู่กินอาหารเย็นกับเสินจื่ออี้แล้ว เสินจื่ออี้ก็เตรียมตัวเข้านอนไม่คาด
