คิดว่าในเวลานี้จะมีคำสั่งจากพระสนมเอกซวี่ส่งมาจากวังหลวง บอกว่ามีธุระต้องพบเสินจื่ออี้ ให้เธอเข้าวังทันทีเสี่ยวเย่ไม่อยู่ที่จวน เขาดูเหมือนจะยุ่งมากช่วงนี้ มักจะไม่อยู่ให้เห็นคนเฝ้าประตูที่เป็นคนสนิทของเสี่ยวเย่รู้สึกสงสัย แต่เมื่อเห็นว่าคนที่มารับเป็นนางกำนัลใหญ่จากข้างกายพระสนมเอกซวี่ พวกเขาจึงไม่กล้าละเลยเสินจื่ออี้รู้สึกงุนงงและสงสัยในใจพระสนมเอกซวี่ไม่ได้พบเธอไปแล้วตอนกลางวันหรือ? ทำไมตอนนี้ถึงต้องการพบอีก?แต่เมื่อเป็นคำสั่งของพระสนมเอก เสินจื่ออี้ก็ต้องไปคนสนิทเห็นเสินจื่ออี้ถูกพาตัวไป นึกถึงคำกำชับขององค์ชายสี่ก่อนจากไป รู้สึกว่าถึงแม้จะเป็นความประสงค์ของพระสนมเอกซวี่ แต่ก็ควรส่งข่าวให้องค์ชายสี่ทราบสักคำในขณะที่เสินจื่ออี้กำลังเดินทางไปยังวังหลวง ข่าวจากจวนองค์ชายสี่ก็ถูกส่งถึงหูของเสี่ยวเย่เสี่ยวเย่เมื่อได้รับข่าวนี้ ปฏิกิริยาแรกคือคิดว่าเกิดเรื่องแล้ว!ทำไมพระมารดาถึงเรียกตัวเสินจื่ออี้ในเวลาเช่นนี้ปกติแล้วพระสนมเอกซวี่ยังไม่อยากเห็นหน้าเสินจื่ออี้เลยด้วยซ้ำ สามารถเรียกเธอเข้าวังให้น้อยเท่าที่จะน้อยได้ ทำไมถึงกะทันหันเช่นนี้?แถมยังเป็นคืนก่อนวันแต่งงานด้วย!นี่ทำให้เสี่ยวเย่รู้สึกไม่สบายใจอย่างบอกไม่ถูก!เสี่ยวเย่รู้สึกว่าเรื่องไม่ดีแน่ จึงรีบควบม้ากลับมาจากข้างนอกอย่างเร่งด่วนเขาเตรียมพร้อมที่จะบุกเข้าประตูวัง แต่ไม่คาดคิดว่าพอกลับมาถึง ก็เห็นรถม้าจากวังหลวงเพิ่งออกไปจากหน้