ตียงเรียบร้อย แล้วจึงจากไปเขาคิดว่าคืนนี้อาจจะเกิดเรื่องอะไรขึ้น แต่ดูเหมือนเขาจะกังวลเกินไปบางทีพระมารดาอาจจะมีเรื่องอะไรจริงๆ ที่ต้องคุยกับเสินจื่ออี้ก็เป็นได้เสี่ยวเย่เพิ่งหันหลังจากไป คนบนเตียงที่กำลังหลับใหลก็ลืมตาขึ้นทันที!เธอมองเงาร่างของเสี่ยวเย่ที่เดินห่างออกไป แล้วผิวปากไปทางหน้าต่างด้านหลังภายใต้แสงจันทร์อันสว่างนั้น มือขวาที่ยกขึ้นมาผิวปากของเธอ มีห้านิ้วชัดเจนขาวผ่องและเรียวยาว…ในขณะเดียวกัน ณ วังหลวงในตำหนักห่างไกลที่ไม่มีผู้คนเสินจื่ออี้ไม่รู้ว่าตัวเองตื่นขึ้นมาเมื่อไหร่แต่เดิมเธอยังนั่งอยู่ในรถม้าที่เข้าวัง แต่หลังจากนั้นไม่รู้เป็นอย่างไร เธอรู้สึกง่วงนอน และสลบไปในรถม้า พอตื่นขึ้นมาอีกครั้ง ก็มาอยู่ที่นี่แล้ววันนี้ตอนออกจากบ้าน เธอรู้สึกว่าคืนนี้จะมีเรื่องเกิดขึ้น คิดว่าพระสนมเอกซวี่จะฉวยโอกาสก่อนวันแต่งงานพรุ่งนี้มาเล่นงานเธอ แต่กลับไม่คาดคิดว่า จะได้พบกับเรื่องที่ตามมาทั้งหมดนี้ตำหนักนี้แม้จะห่างไกล แต่ข้างในมีทุกอย่างพร้อมสรรพ แม้แต่เครื่องนอนก็ถูกคนปูเตรียมไว้แล้ว และยังใช้ผ้าไหมที่มีราคาแพงที่สุดบนโต๊ะยังมีขนมที่เธอชอบวางไว้มากมาย แม้แต่พุทราอบน้ำผึ้งและลูกอมมิ้นต์ก็มีหากไม่ได้เห็นสิ่งเหล่านี้ เธอคงยังงุนงงอยู่แต่ตอนนี้เธอสามารถเดาได้แล้วว่าสิ่งนี้เป็นฝีมือของใครเสี่ยวเสวียนฉีคนนี้เขาอีกแล้วสามารถใช้ชื่อของพระสนมเอกซวี่ในยามดึกดื่น พาเธอออกจากจวนองค์ชายสี่เข้า
