บองค์ชายสี่นางจึงกลืนความจริงกลับเข้าไป“เจ้าพูดเองนะ เจ้าสัญญากับข้าแล้ว อย่าได้ผิดคำพูดเชียว!”เสินจื่ออี้ยิ้มพยักหน้า“วางใจเถิด ก่อนวันแต่งงานครั้งใหญ่พรุ่งนี้ ข้าจะต้องอธิบายเรื่องนี้ให้เขาเข้าใจอย่างแน่นอน”…ยามบ่าย จวนองค์ชายสี่เมื่อเสินจื่ออี้กลับไปพบเสี่ยวเย่ และอธิบายเรื่องนี้ให้เขาฟังอย่างกระจ่างเสี่ยวเย่ยืนอึ้งอยู่ในห้องเป็นเวลานานที่แท้ คนในคืนนั้น แท้จริงแล้วไม่ใช่…ภายนอกเขาดูสงบนิ่ง แต่ใต้แขนเสื้อ เขากำหมัดแน่น“องค์ชายสี่ ข้าเข้าใจความรู้สึกของท่านที่มีต่อข้า แต่คุณหนูจางก็ได้รับความอยุติธรรมจริงๆ”เสี่ยวเย่ได้สติกลับมา มองเสินจื่ออี้ลึกๆ “เป็นนางที่มาพบเจ้าวันนี้ใช่หรือไม่?”เสินจื่ออี้พยักหน้า “คุณหนูจางรักองค์ชายสี่มาก เมื่อไม่นานมานี้เพราะเรื่องเหล่านี้นางดูซูบผอมลงมาก ข้าหมายความว่า องค์ชายสี่อาจจะไปพบนางได้ แม้ว่า… ก็ควรไปพูดกับนางให้กระจ่าง ไม่ใช่หรือ?”“ได้ ข้าสัญญากับเจ้า”เสินจื่ออี้ถอนหายใจโล่งอก นางคิดว่าตัวเองจะต้องพูดมากกว่านี้ แต่เสี่ยวเย่ก็ยังเป็นคนเข้าใจคนอื่นอยู่เหมือนในความทรงจำหลังจากออกจากห้องของนางแล้ว สีหน้าของเสี่ยวเย่ก็บึ้งตึงลงทันทีจริงๆ แล้ว เขาก็เดาได้ว่าคนในคืนนั้นอาจจะไม่ใช่เสินจื่ออี้ทุกครั้งที่เขาพูดถึงเรื่องนี้กับเสินจื่ออี้ ปฏิกิริยาสับสนของนาง เสี่ยวเย่ไม่ใช่ว่าไม่เห็น ก่อนหน้านี้เขารู้สึกว่ามีอะไรแปลกๆ จึงสืบสวน และพบว่ามีคนแอบเข้าจวนองค์ช
