ก่อนหน้านี้ เขาเสนอให้เสินจื่ออี้ไปพบคนที่กระทรวงยุติธรรม ที่จริงแล้วก็เพื่อทดสอบนางหากเสินจื่ออี้ตกลงก็คงจบเรื่อง แต่นางกลับไม่ทำเช่นนั้น!คนข้างกายยังคงพูดว่า “องค์ชายสี่ ผู้หญิงแบบนี้อยู่ข้างกายพวกเรา จะนำมาซึ่งหายนะเท่านั้น ใจนางคิดถึงเรื่องอื่น ไม่มีทางเข้าข้างพวกเราแน่นอน!”เสี่ยวเย่เม้มริมฝีปากแน่น กำหมัดแน่นขึ้นเรื่อยๆ แม้แต่เส้นเอ็นที่คอก็ปูดนูนขึ้นมาแล้วได้ยินเขาพูดว่า “นางไม่รู้อะไรทั้งนั้น และคนที่รอดของตระกูลเซินก็ไม่ใช่นางช่วยไป”เสี่ยวเย่รู้ว่าเสินจื่ออี้ต้องการช่วยคน เพียงแต่นางยังไม่ทันลงมือ ก็มีคนพาตัวคนนั้นไปเสียก่อนแล้ว“แต่องค์ชายสี่ ถึงไม่ใช่นางเป็นคนทำ แต่นางก็รู้เรื่องภายใน!” ผู้ใต้บังคับบัญชายิ่งตื่นเต้น “ผู้หญิงคนนี้ ในอนาคตอาจจะทำให้แผนการของท่านพังได้!”องค์ชายต้องยอมจำนนเป็นขุนนาง ซ่อนตัวมาหลายปี อย่าให้สุดท้ายต้องพังเพราะผู้หญิงคนเดียวเลย!“พอแล้ว!” เสี่ยวเย่ตัดบทคนข้างกาย ผู้ติดตามเหล่านี้ก็เหมือนรองแม่ทัพ เป็นคนสนิทของเขา เขาไม่อยากพูดอะไรหนักเกินไป จึงสูดหายใจลึกๆ แล้วพูดว่า “ไม่ต้องพูดอีก ฉันรู้ดี”พูดจบเขาก็เดินจากไปคนรับใช้นั้นแววตาฉายแววผิดหวังเขารู้ว่าองค์ชายสี่ยังคงห่วงผู้หญิงคนนี้มากเกินไป รู้ว่านางทรยศเขา รู้ว่านางเป็นคนที่ไม่อยู่นิ่ง แต่ก็ยังอยากให้นางอยู่!นึกถึงเหตุการณ์ตอนที่รองแม่ทัพถูกรัชทายาทพาตัวไป องค์ชายสี่ก็ไม่ได้แสดงอาการใดๆ ใจของผู้ใต้บ
