กไปให้ได้”เสินจื่ออี้พูดพลางจะปลดโซ่ให้เขาแต่ในตอนนี้ คนที่ผมกระจัดกระจาย ใบหน้าเต็มไปด้วยเลือด ค่อยๆ ขยับตัว พอเงยหน้าขึ้นในทันใด เสินจื่ออี้ก็แข็งค้างนี่ไม่ใช่พี่ชาย!แม้ว่าใบหน้าของคนผู้นี้จะถูกปกคลุมด้วยเลือด มองไม่เห็นใบหน้าชัดเจน แต่บนใบหน้าไม่มีร่องรอยไฟไหม้เลย!ไม่ใช่พี่ชาย! ไม่ใช่!“คุณหนู…” อีกฝ่ายเรียกเสินจื่ออี้เบาๆเสินจื่ออี้จำเสียงนี้ได้ “เว่ยยุน? เป็นเธอเองเหรอ!”เว่ยยุนคือผู้ติดตามส่วนตัวของพี่ชายในอดีต หลังจากตระกูลเซินล่มสลาย เขาก็หายไปเสินจื่ออี้คิดว่าเขาคงถูกฆ่าพร้อมกับตระกูลเซินไม่คิดว่ายังมีชีวิตอยู่!เว่ยยุนเมื่อเห็นเสินจื่ออี้ก็ตื่นเต้นและตกใจอย่างแน่นอน แต่เขายิ่งไม่คิดว่า คุณหนูที่คนบอกว่าทรยศตระกูลเซิน จะเสี่ยงอันตรายมากขนาดนี้เพื่อมาช่วยคุณชายใหญ่“ใช่ฮะ คุณชายใหญ่ไม่ได้ถูกจับ ตอนนี้เขาอยู่ที่…”“องค์ชายสี่!”นอกห้องขัง ร่างของเสี่ยวเย่ปรากฏขึ้นอย่างกะทันหันหลิวซื่อไป๋ที่เฝ้าอยู่ใกล้ๆ ก็เริ่มกระวนกระวาย เร่งไม่หยุด“รีบไป เร็วเข้า!”เสินจื่ออี้มองเว่ยยุน“เว่ยยุน ขอบคุณนะ เธอวางใจเถอะ ฉันจะหาทางช่วยเธอออกไปให้ได้”เธอไม่กล้าอยู่นานกว่านี้ รีบออกไปตอนที่ออกมากับหลิวซื่อไป๋ เสี่ยวเย่ก็พอดีเดินมาร่างของเสินจื่ออี้ถูกหลิวซื่อไป๋บัง อีกทั้งอยู่ตรงมุม เสี่ยวเย่จึงไม่เห็นเธอแต่สีหน้าของเสี่ยวเย่ก็ยังเปลี่ยนไปเล็กน้อยเขาจ้องมองพลางเอียงหน้าถาม “ทำไมวันนี้ท่านหลิวถึงมาที่กระ