ทรวงยุติธรรม?”รองแม่ทัพข้างๆ ก็ไม่รู้เช่นกัน“คงมีธุระอะไรสินะครับ”เสี่ยวเย่รู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง เดินเข้าไปในคุกใต้ดินอย่างรวดเร็วในห้องขังทุกอย่างเป็นปกติดี สายลับที่ถูกจับมาก็ยังคงถูกมัดอยู่ตรงนั้นแต่เสี่ยวเย่ก็ยังรู้สึกได้อย่างเฉียบคมว่ามีบางอย่างผิดปกติ“เจ้าเฝ้าที่นี่ ข้าจะกลับจวนก่อน”…ตอนที่เสี่ยวเย่กลับจวน เสินจื่ออี้ก็กลับมาก่อนแล้วเธอยังเตรียมอาหารกลางวันไว้โต๊ะหนึ่งในห้องล่วงหน้าเสี่ยวเย่มาถึง พอดีเห็นภาพเธอกำลังจัดชามช้อนฝีเท้าที่เร่งรีบของเขา ค่อยๆ ช้าลง“อาหารมากมายขนาดนี้? ล้วนเป็นฝีมือของเจ้าหรือ?”เสินจื่ออี้เงยหน้ามองเขา ดูเหมือนไม่ทันสังเกตว่าเขามาถึงแล้ว ค่อนข้างตกใจ แต่ก็ยิ้มออกมาอย่างรวดเร็ว พยักหน้าเบาๆ“ฝีมือการทำอาหารของฉันไม่ค่อยดีนัก ขอองค์ชายสี่อย่าได้รังเกียจ”เสี่ยวเย่นั่งลงที่โต๊ะกลม “ฝีมือของเจ้า ข้าชอบกินทั้งหมด”“แต่ต่อไปอย่าเหนื่อยแบบนี้เลย ในจวนมีแม่ครัว หากเจ้าไม่ชอบแม่ครัวพวกนั้นข้าสามารถจัดหาคนใหม่ให้เจ้าได้”เสินจื่ออี้ยิ้มเบาๆ พยักหน้า เทสุราให้เสี่ยวเย่“องค์ชายสี่ เชิญ”เสี่ยวเย่มองจอกสุราที่ส่งมาตรงหน้า แกล้งพูดเล่น “เริ่มจะมาเติมสุราให้ข้าแล้วหรือ คนไม่รู้ คงคิดว่าเจ้าวางแผนจะเมาข้าเสียอีก”คำพูดเล่นๆ นี้ กลับทำให้สีหน้าของเสินจื่ออี้เปลี่ยนไปเล็กน้อยเธอยิ้มอีกครั้ง “องค์ชายสี่พูดแบบนี้ แสดงว่ายังคงรังเกียจฉัน”แววตาเศร้าลงเล็กน้อย“ถ้าองค์ชา
