ความชอบของเธอครึ่งชั่วยามถัดมา บนถนนสายหลักที่นำเข้าวังหลวงหลิวซื่อไป๋ที่เพิ่งลงจากรถม้า กำลังหาวหวอด แทบจะเดินไปหลับไปก็นั่นสิ เที่ยงคืนแบบนี้ ใครจะถูกลากตัวมาก็คงทนไม่ไหวเหมือนกัน“ฉันว่านะ เที่ยงคืนแบบนี้เธอไม่นอน ลากฉันมาวังหลวงทำไมกัน?”เสินจื่ออี้มองสำรวจรอบๆ ถนนในวังด้วยสายตาระแวดระวัง“รบกวนท่านหลิวดึกดื่นแบบนี้ เป็นความผิดของข้า แต่ข้าก็ไม่มีทางเลือก”หลิวซื่อไป๋เดาได้ว่าเธออยากเข้าวังถึงได้มาหาเขา จึงยักไหล่: “ช่างเถอะ ใครใช้ให้ฉันเป็นผู้ชายดีล่ะ ผู้ชายดีต้องยอมเสียสละเพื่อผู้หญิงนี่นา”“แต่ว่านะ เธอไม่ได้พักอยู่ที่จวนองค์ชายสี่หรอกเหรอ ฉันเห็นองค์ชายสี่ปฏิบัติกับเธอดีนะ ถ้าเธออยากเข้าวังไปหาเขา แค่พูดคำเดียวไม่ใช่เหรอ?”แววตาของเสินจื่ออี้วูบไหว จู่ๆ ก็เงียบไปหลิวซื่อไป๋ทำเสียงจึ๊กจั๊ก: “งั้นเหรอ เป็นเรื่องที่ไม่อยากให้องค์ชายสี่รู้สินะ? อย่าบอกนะว่าเธอกำลังจะไปพบ…!”เสินจื่ออี้จ้องเขาอย่างดุๆ หลิวซื่อไป๋จึงหยุดพูด“อย่าคิดมาก ฉันแค่เข้ามาดูเฉยๆ”หลิวซื่อไป๋แอบเบ้ปากแค่มาดูเฉยๆ งั้นพรุ่งนี้มาไม่ได้หรือไง? ทำไมต้องคืนนี้ด้วย? เขาเคยเห็นผู้ชายปากกับใจไม่ตรงกัน แต่กับผู้หญิงนี่เป็นครั้งแรกแต่เขาก็ได้ยินมาว่าวันนี้ในวังไม่สงบนัก ในเมื่อมาแล้ว เขาก็อยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นหลิวซื่อไป๋เป็นขุนนาง ขุนนางเข้าวังกลางดึก ย่อมต้องมีข้ออ้างสักอย่างดังนั้น หลังจากเข้าวังแล้ว หลิวซื่อไป๋เพื่อที่จะ
