!ดังนั้น ตอนกลางวันที่เขาไปวังหนานเฉวี่ย ก็คงฝืนความเจ็บปวดบนร่างกายสินะ?แม้ว่าตอนนั้นใบหน้าของเขาจะซีดขาว แต่ก็ไม่ถึงกับเป็นแบบนี้หลายปีมานี้ ก็เป็นแบบนี้!แม้แต่เสินจื่ออี้เองก็ไม่รู้ว่าเขาเริ่มมีนิสัยแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ ตั้งแต่รู้จักเขามา เขาก็เป็นแบบนี้ ไม่ว่าจะบาดเจ็บหนักแค่ไหน แม้จะใกล้ตาย ก็ไม่ยอมบอกใคร ทนทุกอย่างเอง ซ่อนทุกอย่างเองและไม่ยอมให้ใครเห็นด้านที่อ่อนแอของเขาดังนั้น เขาเกิดเรื่องหลังจากออกจากวังหนานเฉวี่ย… เป็นเพราะเธอตกลงกับเสี่ยวเย่หรือ?ขนตาของเสินจื่ออี้สั่นระริกอย่างรุนแรง!“ไอ้บ้า นายนี่มันบ้าจริงๆ! ฉันบอกแล้วไงว่า ฉันตกลงกับเสี่ยวเย่แล้ว ทำไมนายยังต้องมาที่วังหนานเฉวี่ยอีก!”เธอตะโกนใส่คนบนเตียงที่ไม่มีปฏิกิริยาใดๆ ร่างกายสั่นเทาอย่างรุนแรง! ราวกับโกรธมากเกินไป!“ฉันบอกนายชัดเจนแล้วนะ เราไม่มีความสัมพันธ์อะไรกันทั้งนั้น นายก็ขึ้นครองบัลลังก์ของนายไป ฉันก็แก้แค้นของฉัน! เราไม่เกี่ยวข้องกัน! ทำไมนายต้องมายุ่งกับเรื่องของฉัน? ทำไมต้องจับฉันไม่ปล่อย!”เขามักจะไม่เชื่อฟัง!มักจะเอาแต่ใจตัวเองแบบนี้!หลายปีมานี้ แม้จะเป็นคนที่กำลังจะได้เป็นจักรพรรดิ ก็ยังดื้อแบบนี้!“นายทิ้งฉันไปตั้งแต่แรก ทำไมนายถึงกลับมาหาฉันอีก? ทำไมกัน!”“เสี่ยวเสวียนฉี นายนี่มันโง่จริงๆ… ทำไมนายถึงชอบฉัน…”เสียงของเสินจื่ออี้เปลี่ยนโทนและค่อยๆ เบาลงเผละน้ำตาของเธอหยดลงบนแก้มของเขา หลอมรวมกับน้ำตาที่