อยู่ในเหวลึกที่สุดแล้ว แต่กลับแข็งแกร่งและไม่ยอมแพ้ ทำให้เขาเกิดความเคารพขึ้นมาช่างหายาก ที่เขา ทั่วปาเอี้ยน จะเคารพหญิงสาวคนหนึ่ง“ได้ ข้าจะไม่บอกพวกเขา แต่เท้าอยู่บนตัวพวกเขา พวกเขาจะทำอะไร ข้าก็ไม่รู้”คำพูดของทั่วปาเอี้ยนชัดเจนแล้ว เขาจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับเรื่องของเสินจั้นและคนอื่นๆ มากนักเสินจื่ออี้พยักหน้าเธอเข้าใจ ชาวตงตันก็ไม่มีเหตุผลที่จะเข้าไปพัวพันในกิจการของแคว้นเป่ยฉี การช่วยชีวิตน้องสาวไว้ก็ยากลำบากมากแล้ว“วันนี้รบกวนองค์ชายสามแล้ว”หลังจากเสินจื่ออี้จากไป เธอยืนอยู่บนสะพานโค้งเล็กๆ ใกล้กับเรือนของชาวตงตัน หันกลับไปมองประตูเรือนที่มียามชาวตงตันคอยเฝ้าอย่างแน่นหนาแม้ว่าเธอจะมั่นใจแล้วว่าทั่วปาเอี้ยนไม่ใช่ศัตรูของตระกูลเซิน แต่สำหรับคำพูดของเขาเมื่อครู่ เธอเชื่อได้แค่สี่ห้าส่วนเมื่อครู่ที่เธอตั้งใจพูดถึงน้องสาวและพี่ชาย ก็เพื่อทดสอบแต่จากที่เห็น ในเรื่องของน้องสาวและคนอื่นๆ ทั่วปาเอี้ยนแสดงออกอย่างจริงใจไม่ต้องพูดว่าเขาปิดบังอะไรเธอหรือไม่ เขาช่วยปกปิดตัวตนของน้องสาวและคนอื่นๆ จริงๆแน่นอน ก็ไม่อาจตัดทิ้งความเป็นไปได้ที่นี่เป็นเพียงภาพลวงที่เขาสร้างขึ้นมากล่าวโดยสรุป ตอนนี้เสินจื่ออี้ไม่เชื่อใครทั้งนั้น“เมื่อครู่เจ้าไปไหนมา ข้าหาเจ้าทั่วแต่ไม่เจอตัว”เสียงชายหนุ่มที่ดังขึ้นจากด้านหลัง ทำให้เสินจื่ออี้สะดุ้งขึ้นมาเสินจื่ออี้หันกลับไป โดยสัญชาตญาณถอยหลังไปหลายก้าวจนกระทั่งเห็นใบห
