เสินจื่ออี้จะเก่งกาจในการวางแผนแค่ไหน แต่องค์กุ่ยเฟยก็ไม่ใช่คนที่จะถูกหลอกได้ง่ายๆ เป็นไปได้อย่างไร องค์กุ่ยเฟยจะยอมรับได้อย่างไรกัน?“แม่ ท่านดูให้ชัดๆ แล้วหรือ!”“แน่นอนว่าดูชัดแล้ว ฉันยังไปสอบถามมา วันนี้องค์ชายสี่พาเสินจื่ออี้ไปพบองค์กุ่ยเฟย ไม่รู้ว่าเพราะอะไร องค์กุ่ยเฟยไม่เพียงแต่ดูเหมือนจะยอมรับเสินจื่ออี้ ยังปกป้องนางต่อหน้ารัชทายาทด้วย” นี่เป็นสิ่งที่ตระกูลเหลียวคิดไม่ตกเลยจางเยียนเยียนไม่เชื่อไม่ถูก ไม่ถูกแน่!วันนั้นในงานเลี้ยงต้อนรับทูตจากตงตัน พระสนมเอกซวี่ยังโกรธจนปวดหัวเพราะองค์ชายสี่ปกป้องเสินจื่ออี้แล้วเหตุใดวันนี้จู่ๆ ถึงได้…นึกถึงเรื่องเมื่อคืนอย่างไม่มีสาเหตุ จางเยียนเยียนรู้สึกเหมือนมีแสงสว่างวาบขึ้นในหัวที่มึนงงของนาง!อย่าบอกนะว่าเป็นเพราะเมื่อคืน!นางพลันนั่งตัวตรง สีหน้าเปลี่ยนไปมาใช่แล้ว เมื่อคืนนางหนีออกมาอย่างกะทันหัน แต่เสี่ยวเย่เมาจนมึนงง เขาไม่รู้ว่าคนเมื่อคืนเป็นนาง ไม่ใช่เสินจื่ออี้!“แม่ ลูกรู้แล้วว่าทำไม!” จางเยียนเยียนคว้ามือของตระกูลเหลียว กัดริมฝีปาก ในการตัดสินใจระหว่างการถูกมารดาตำหนิกับการเสียเสี่ยวเย่ไป นางเลือกที่จะบอกความจริงเมื่อคืนกับมารดาขณะที่จางเยียนเยียนในที่สุดก็ยอมเปิดเผยความจริง สีหน้าของตระกูลเหลียวก็ค่อยๆ เปลี่ยนไปจากตอนแรกที่โกรธกับการกระทำอันเลินเล่อของลูกสาว จนถึงความเงียบอย่างกะทันหันในตอนหลัง…จางเยียนเยียนร้อนใจเหลือเกิน: “แม่ เ
