ราจะทำอย่างไรดี องค์ชายสี่จำคนผิด! ต้องเป็นอย่างนั้นแน่ น่าโมโห เมื่อคืนลูกไม่ควรหนีไป ควรทำให้เรื่องนี้เป็นความจริง!”ถ้าเป็นอย่างนั้น คนที่ถูกเสี่ยวเย่พาไปพบองค์กุ่ยเฟยวันนี้ก็ควรจะเป็นนางสิ!จางเยียนเยียนร้อนใจยิ่งนัก แต่ตระกูลเหลียวกลับยิ่งสงบในดวงตาของนางมีแสงประกายวาบผ่าน ตบมือลูกสาวเบาๆ: “ลูกสาวที่ดี ถึงครั้งนี้เจ้าจะหุนหันไปหน่อย แต่ก็ทำถูกแล้ว! เมื่อสิ่งที่ควรเป็นของเจ้าถูกผู้อื่นแย่งไปพวกเราก็ต้องไปแย่งกลับมา” ตระกูลเหลียวค่อยๆ หรี่ตาลงจางเยียนเยียนกลับมีสีหน้าสงสัย: “แม่ ตอนนี้องค์กุ่ยเฟยก็อนุญาตให้เสินจื่ออี้อยู่ข้างองค์ชายสี่แล้ว พวกเราจะไปแย่งอย่างไรได้?”“เด็กโง่ นั่นเป็นเพราะองค์ชายสี่เข้าใจผิดเอง อีกอย่าง ฉันไม่เชื่อหรอกว่าองค์กุ่ยเฟยจะให้ฐานะจริงๆ กับเสินจื่ออี้”ตระกูลเหลียวมีแสงเจ้าเล่ห์วาบในดวงตา พูดอย่างเย็นชา“เมื่อเรื่องเมื่อคืนไม่สำเร็จ ก็ให้มันสำเร็จเสียเลย!”…ตระกูลเหลียวที่เพิ่งออกจากวังกลับมา ก็เตรียมตัวเข้าวังอีกครั้งเพื่อไปพบพระสนมเอกซวี่โดยไม่พักแม้แต่น้อยครั้งนี้ ยังพาจางเยียนเยียนไปด้วยตอนที่รถม้าของตระกูลจางกำลังแล่นอยู่ที่มุมถนนอีกครั้ง รถม้าของจวนองค์ชายสี่ที่มีเสินจื่ออี้โดยสารอยู่ ก็พอดีสวนทางกับรถม้าของตระกูลจางกลับมาที่จวนองค์ชายสี่เสินจื่ออี้กลับมาถึงเรือนของตัวเองตามลำพังปิดประตูลง เสินจื่ออี้พิงอยู่ที่บานประตู ในหัวเต็มไปด้วยคำพูดของเสี่ยวเย่แล
