์แห่งกองทัพใหญ่ห้าแสนนายที่ประจำการอยู่ทางตอนเหนือของชายแดนกองทัพนั้นมีมาตั้งแต่สมัยอดีตฮ่องเต้แต่ไม่สามารถใช้งานได้โดยง่าย และพวกเขาจะไม่เชื่อฟังคำสั่งจากจักรพรรดิเพียงอย่างเดียว พวกเขาเชื่อตราทัพไม่เชื่อคนน่าเสียดายที่เมื่อนานมาแล้ว ในตอนที่รัชทายาทหายตัวไป ตราทัพทั้งชิ้นก็พลอยหายไปด้วยนึกถึงสิ่งที่ฮ่องเต้ฉงหมิงพยายามค้นหาโดยไร้ผล กลับถูกลูกชายพบส่วนหนึ่งฮองเฮายวนรู้สึกทั้งโล่งใจ แต่ส่วนใหญ่แล้ว กลับเป็นความกังวลเสี่ยวเสวียนฉีมีของสิ่งนี้ จริงๆ แล้วเขาสามารถไม่ต้องเปิดเผยให้ใครรู้ แล้วในอนาคตค่อยใช้มันทำอะไรมากกว่านี้ก็ได้ และเขาเก็บมันไว้นานขนาดนี้ ก็แน่นอนว่าต้องมีแผนการแบบนี้แต่ตอนนี้เพื่อผู้หญิงคนหนึ่ง ผู้หญิงต่ำต้อยคนหนึ่ง กลับไม่คิดอะไรเลย เอาออกมาใช้เลยทันที!ฮองเฮายวนโกรธจนแทบบ้าไม่ว่าอย่างไร จะต้องรักษาตำแหน่งพราชายาองค์รัชทายาทของเว่ยรานไว้ให้ได้!…จวนองค์ชายสี่เสินจื่ออี้นั่งอยู่ในห้องของตนเอง ถือถ้วยชาไว้ สายตาดูเหม่อลอย“คุณหนูเสิ่น นี่คือชุดที่ท่านต้องสวมในอีกสักครู่ องค์ชายสี่ให้บ่าวมาแต่งตัวให้ท่าน บอกว่าอีกสักครู่จะไปเข้าเฝ้าองค์หกุ้ยเฟยในวัง”เสียงของสาวใช้ขัดจังหวะความคิดของเสินจื่ออี้เสินจื่ออี้เงยหน้าขึ้น สาวใช้ตรงหน้าชื่อเสี่ยวเถา เป็นลูกสาวของแม่ครัวที่เรือนหลัง เป็นคนที่เสี่ยวเย่เพิ่งส่งมาดูแลนางเป็นพิเศษในวันนี้“ขอบใจเจ้านะ แต่ข้าไม่คุ้นกับการให้คนมาปรนนิบัติ
