ก่อนหน้านี้ เธอเพียงแค่สงสัยชายชุดดำคนนั้นแต่ตอนนี้ เธอเกือบจะมั่นใจแล้ว!คนๆ หนึ่งอาจเหมือนกันโดยบังเอิญแต่ถ้าเป็นสองคนล่ะ!ขณะที่หญิงระบำหมุนตัวเต้นรำ เตรียมจะโถมตัวเข้าสู่อ้อมกอดของฮ่องเต้ฉงหมิงอีกครั้งแสงอาทิตย์ที่ลอดผ่านยอดไม้สาดส่องลงมา ทอประกายวูบวาบบนกระดิ่งที่คาดรอบเอวบางของหญิงระบำ สะท้อนแสงจ้าออกมามากมายและท่ามกลางแสงจ้าที่หักเหออกมานั้น ซ่อนประกายสีเงินประหลาดอยู่!เสินจื่ออี้รับรู้ได้ถึงบางอย่าง!เธอไม่รอช้า ก้าวออกไปทันที“อย่า อย่านะ!”ไม่ได้! ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลา!การเคลื่อนไหวของเสินจื่ออี้เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน เสี่ยวเย่ที่กำลังสนทนากับขุนนางข้างๆ ยังไม่ทันได้ตั้งตัว เธอก็วิ่งพรวดออกไปแล้ว!เสี่ยวเย่ยังไม่ทันรู้ตัวแต่เสี่ยวเสวียนฉีที่คอยจับตามองเสินจื่ออี้อยู่ตลอด กลับเป็นคนแรกที่สังเกตเห็นความผิดปกติของเธอ ขณะเดียวกันเขาก็คาดเดาได้ถึงแผนการบางอย่างจากการเคลื่อนไหวอย่างกะทันหันของเสินจื่ออี้!ดวงตาเย็นชาของเขากวาดมองไปยังหญิงระบำที่เสินจื่ออี้กำลังพุ่งเข้าหา ดวงตาคมกริบหรี่ลงทันที!ในชั่วพริบตา เสินจื่ออี้พุ่งเข้าไปในพื้นที่การแสดง และพุ่งชนหญิงระบำที่กำลังจะลงมือทันที!เมื่อการเคลื่อนไหวเล็กๆ น้อยๆ ของหญิงระบำถูกจับได้ และเห็นว่าคนที่มาขัดขวางเธอคือเสินจื่ออี้ ใบหน้าที่ซ่อนอยู่ใต้ผ้าโปร่งบางเผยความดุร้าย ดวงตาเธอเหมือนเลือดเข้าตา เต็มไปด้วยแววอำมหิต เธอตะโกนใส่เสินจื่ออี้อย่า
