เอกซวี่ดูเหมือนจะแข็งทื่อไปชั่วขณะ เธอดึงแขนเสื้อของจูหยูที่อยู่ข้างๆ!“จูหยู! เร็วเข้า ดูว่านั่นใคร! คนที่ยืนอยู่ข้างองค์ชายสี่ นางเป็นใคร!”รอยยิ้มเยาะหยันบนใบหน้าของพระสนมเอกซวี่พังทลายลงทันที!ฮองเฮายวนสังเกตเห็นเสินจื่ออี้ก่อนพระสนมเอกซวี่เสียอีก ก่อนหน้านี้ตอนที่เสินจื่ออี้ออกจากตำหนักบูรพา เธอยังเป็นกังวลอยู่ กลัวว่าเมื่อไม่มีเสินจื่ออี้คอยถ่วงดุลในตำหนักบูรพา เหอซุ่ยจะฉวยโอกาสปีนขึ้นเตียงของรัชทายาท แต่ตอนนี้มีเว่ยรานแล้ว และดูเหมือนเว่ยรานกับรัชทายาทจะเข้ากันได้ดี เธอจึงไม่มีความกังวลอีกต่อไปตราบใดที่เสินจื่ออี้ไม่วนเวียนอยู่ข้างๆ เสี่ยวเสวียนฉี ไม่ว่าจะไปอยู่ข้างใคร เธอก็ไม่แคร์!ฮองเฮายวนหันศีรษะไปมองพระสนมเอกซวี่ที่สีหน้าเปลี่ยนไปอย่างมาก แล้วอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา“ก็พระสนมเอกซวี่เมื่อสักครู่ยังหัวเราะอย่างมีความสุขไม่ใช่หรือ ทำไมตอนนี้ถึงไม่ยิ้มแล้วล่ะ? ก็นะ ใกล้ถึงวันอภิเษกสมรสของรัชทายาทแล้ว แต่ทางองค์ชายสี่ยังไม่มีความคืบหน้า เป็นธรรมดาที่พระสนมเอกจะกังวล”ฮึ! เธอวุ่นวายกับเรื่องของเสี่ยวเสวียนฉีและเสินจื่ออี้มานานนับปีคราวนี้ ก็ถึงคราวที่พระสนมเอกซวี่จะต้องกังวลบ้างแล้ว!เมื่อเห็นคู่ปรับของตนหลายปีตกอยู่ในความสับสนเช่นนี้ ฮองเฮายวนก็รู้สึกโล่งอกอย่างมากในวันนี้!พูดถึงความสบายใจวันนี้ เธอยังต้องขอบคุณเสินจื่ออี้มากๆพระสนมเอกซวี่จ้องไปทางเสี่ยวเย่ด้วยสายตาที่แข็งกร้าว ร
