เสินจื่ออี้ประกายในดวงตาวาววับ เหลือบมองสายตาไปที่อื่น ทำทีเหมือนไม่เห็นฮ่องเต้ฉงหมิงเดิมทีคิดจะจัดการเสินจื่ออี้ในวันนี้ด้วย แน่นอนว่าพระองค์จะไม่สังหารนางแค่คิดจะส่งนางเข้าคุกหลวง เพื่อไม่ให้นางก่อเรื่องวุ่นวายก่อนพิธีอภิเษกสมรสของรัชทายาทไม่คิดว่าหญิงสาวตระกูลเซินผู้นี้จะสืบทอดความเจ้าเล่ห์คำนวณจากบิดานางได้อย่างสมบูรณ์!ฮ่องเต้ฉงหมิงไม่มีอารมณ์จะอยู่ในอุทยานหลวงต่อแล้ว ทรงมองเสินจื่ออี้อย่างลึกซึ้ง ก่อนทรงแค่นเสียงอย่างแรงแล้วรีบพาทัวปาเยี่ยนเสด็จจากไป!เสี่ยวเสวียนฉีก็ติดตามฮ่องเต้ฉงหมิงไป เมื่อเดินผ่านข้างเสินจื่ออี้ คำพูดเย็นชาดังมาว่า: “ไม่ได้พบกันนานแท้ๆ เจ้ายังคงกล้าหาญเช่นเคย กล้านำของปลอมมาหลอกลวงฮ่องเต้”“องค์ชายพูดเล่น คนที่หลอกลวงฮ่องเต้ ไม่ใช่หม่อมฉัน”เสินจื่ออี้จ้องมองไปทางเว่ยราน นัยน์ตาบ่งบอกความหมายเสี่ยวเสวียนฉีขมวดคิ้ว: “เว่ยรานไม่มีทางวางแผนเล่นงานเจ้า”เขาคิดว่าเรื่องวันนี้เป็นเพียงความเข้าใจผิดงั้นหรือ?ไม่คิดว่าเขาจะเชื่อใจเว่ยรานถึงเพียงนี้ดูเหมือนในสายตาของเสี่ยวเสวียนฉี เว่ยรานเป็นสตรีที่ดีจริงๆตอนแรกเสินจื่ออี้รู้สึกประหลาดใจมาก ประหลาดใจที่เสี่ยวเสวียนฉีจะไว้วางใจคนที่เพิ่งรู้จักไม่นานแต่พอคิดไปคิดมา นางก็รู้สึกปล่อยวางแล้ว“ใช่แล้ว นางเป็นคู่หมั้นขององค์ชาย หากองค์ชายไม่เชื่อนางแล้วจะไปเชื่อใครเล่า?” นางหัวเราะเบาๆ พลางกล่าว “สรุปแล้ว ทั้งหมดล้วนเป็นความผิ
