เหมือนกัน!เสินจื่ออี้ไม่ใช่ครั้งแรกที่เจอกับสถานการณ์ที่ตกเป็นเป้าสายตาของทุกคนเช่นนี้เธอสามารถรักษาความสงบและความมั่นคงได้อย่างเพียงพอแล้วเธอส่ายหน้าให้องค์หญิงแปดอย่างปลอบประโลม เป็นสัญญาณว่าไม่ต้องเป็นห่วงเธอ และโดยเฉพาะอย่างยิ่งอย่าออกมาพูดแก้ต่างให้เธอคำพูดของเด็กน้อยไม่มีใครเชื่ออยู่แล้ว และอาจถูกคนที่มีเจตนาร้ายใช้โอกาสนี้สาดโคลนใส่พระสนมไท่เจาอี๋พูดไปแล้วก็น่าขัน เมื่อถูกคนนับพันประณาม เกือบทุกคนยืนอยู่ฝั่งตรงข้ามเธอกลับมีเพียงเด็กน้อยคนเดียวที่ยืนอยู่ข้างเธอและชายในฉลองพระองค์สีดำคนนั้น ตั้งแต่เขาปรากฏตัวจนถึงตอนนี้ ยังไม่เคยเหลือบมองเธอสักครั้งใช่แล้ว เธอ ‘ทำร้าย’ คู่หมั้นของเขา การที่เขาไม่ได้ฆ่าเธอในทันที คงถือว่าเขาให้เกียรติแล้วกระมัง“เสินจื่ออี้ เจ้ายังมีอะไรจะพูดอีกไหม!” ฮ่องเต้ฉงหมิงถามเสินจื่ออี้ด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม แต่สายตากลับมองไปที่เสี่ยวเสวียนฉีเมื่อเห็นเสี่ยวเสวียนฉีหลุบตาเย็นชาลง ไม่มีท่าทีใดๆ และไม่มีความตั้งใจจะช่วยเหลือเสินจื่ออี้ ฮ่องเต้ฉงหมิงก็รู้สึกโล่งใจ วางใจ แล้วแค่นเสียงดัง!“มานี่ นำตัวนางไปขังคุกหลวง!”คุกหลวงเชียวนะ เป็นถึงคุกหลวงสถานที่ที่มีไว้ขังเฉพาะองค์ชายหรือขุนนางใหญ่เท่านั้นฮ่องเต้ฉงหมิงถึงกับจะส่งเธอ หญิงต้องโทษต่ำศักดิ์อย่างเธอเข้าคุกหลวง ช่างให้เกียรติจริงๆเสินจื่ออี้หัวเราะเยาะในใจ แต่ภายนอกไม่แสดงความตื่นตระหนกแม้แต่น้อย เธอเดินออกมา
