รำก็เริ่มขึ้นกลุ่มหญิงระบำจากตงตัน ทยอยกันเข้ามาในงานเลี้ยง และพอดีได้บดบังภาพของเสินจื่ออี้ที่ก้มหน้าพูดคุยกับเสี่ยวเย่อย่างยิ้มๆ“องค์รัชทายาท เป็นอะไรหรือ?” เว่ยรานมองตามสายตาของเสี่ยวเสวียนฉี เธอแสร้งทำเป็นไม่เข้าใจ แต่ความจริงในใจเธอรู้ดีกว่าใครๆตลอดเวลาที่ผ่านมา เว่ยรานก็พอจะเข้าใจนิสัยของเสี่ยวเสวียนฉีแล้วเขามีนิสัยเย็นชา นอกจากคนและสิ่งที่เขาสนใจ สิ่งอื่นๆ เขาไม่เคยสนใจแม้แต่แวบเดียว และไม่ยอมเสียเวลากับมันเหตุการณ์ที่อุทยานหลวงเมื่อครู่ เสี่ยวเสวียนฉียังไม่ได้สงสัยเธอ แต่เธอรู้ว่านี่เป็นเพียงชั่วคราวเท่านั้นดังนั้น ก่อนที่จะถึงตอนนั้น เธอจะต้องรีบรับตำแหน่งพราชายาองค์รัชทายาทให้ได้โดยเร็ววันนี้กำลังจะกำหนดวันแต่งงาน เท่ากับว่าสำเร็จไปครึ่งทางแล้ว!เว่ยรานแอบมองฮองเฮายวนและฮ่องเต้ฉงหมิงที่พอใจในตัวเธอมาก พูดได้ว่า สิ่งที่เธอทำต่อหน้าเสี่ยวเสวียนฉีเหล่านี้ ไม่ใช่ทำให้เขาดูเท่านั้น แต่ตั้งแต่แรกเธอก็มุ่งที่จะให้ฮ่องเต้และฮองเฮาเห็นเสี่ยวเสวียนฉีนั่งลงอีกครั้ง และดื่มเหล้าอีกอึกอย่างหงุดหงิด!พระสนมเอกซวี่โกรธจนแทบขาดใจอยู่ทางโน้น ฝ่ายเขาที่นี่ก็หายใจไม่สะดวกเช่นกัน!มีเพียงฮองเฮายวนเท่านั้นที่ดูจะสมหวังหญิงระบำบนเวทีมีท่วงท่าที่ยอดเยี่ยม แต่ละคนมีรูปร่างอ้อนแอ้น ซึ่งดึงดูดความสนใจของขุนนางที่เข้าร่วมงานได้อย่างรวดเร็วแม้แต่สายตาของฮ่องเต้ฉงหมิงก็ถูกดึงดูดไปโดยความงามของพวกนาง“ตงต
