ันในขณะเดียวกัน เสินจื่ออี้ก็เริ่มรู้สึกกลัวในใจเป็นความกลัวที่จะกลับไปที่ตำหนักบูรพาและเผชิญชะตากรรมเดิมซ้ำ หรือเป็นความกลัวอื่น ๆ นางก็ไม่รู้พูดไปก็น่าขัน บางที นางอาจจะชินกับการที่เขาทำร้ายนาง แต่พอเขาเริ่มดีกับนางกะทันหัน นางกลับรู้สึกไม่มั่นคง?ในขณะที่เทียนในกระท่อมเล็กๆของวังหลีเยว่ถูกดับลง อีกด้านหนึ่ง เสี่ยวเสวียนฉีกำลังกลับไปยังตำหนักบูรพาด้วยความโกรธเยว่เมอกลับมาพบเสี่ยวเสวียนฉียืนอยู่บนระเบียงเพียงลำพังในตำหนักบูรพาที่กว้างใหญ่ องค์รัชทายาทดูเดียวดายยิ่งขึ้น“องค์รัชทายาท คุณหนูใหญ่ยังคงไม่ยอมทานอาหารหรือพ่ะย่ะค่ะ?”เสี่ยวเสวียนฉีเม้มริมฝีปาก ท่าทางเย็นชานี้เป็นคำตอบให้กับเยว่เมอแล้วเยว่เมอถอนหายใจในใจเมื่อวานที่วัด เยว่เมอเห็นองค์รัชทายาทดีใจมากเป็นครั้งแรกราวกับว่านั่นเป็นสิ่งที่องค์รัชทายาทรอคอยมาตลอด และในที่สุดก็เป็นความจริง!สำหรับสตรีในวังที่ต้องการมีชื่อเสียงและตำแหน่ง โดยเฉพาะสำหรับสตรีที่มีฐานะต่ำต้อยและมีชื่อเสียงไม่ดี การได้ลูกชายเป็นที่พึ่งคือทางออกเดียวแม้ว่าจะฟังดูโหดร้าย แต่มันคือความจริง วังหลวงแห่งนี้ช่างโหดร้ายเหลือเกิน!เยว่เมอรู้ดีว่า แม้ว่าองค์รัชทายาทจะไม่เคยพูดออกมาตรงๆ และไม่เคยยอมรับแต่เขาก็พยายามหาทางปูทางให้คุณหนูใหญ่อยู่ตลอดตั้งแต่ตอนที่องค์รัชทายาทขอร้องฝ่าบาท ถึงขั้นยอมทำข้อตกลงกับฝ่าบาท เพื่อรักษาชีวิตของคุณหนูใหญ่ เขาก็คอยปกป้องนางอย่างเงียบๆ
