ู่ในวังของผู้อื่น!“องค์รัชทายาทกลับมาแล้วหรือ”ที่ปลายระเบียง การปรากฏตัวของเหอซุ่ยขัดจังหวะการสนทนาส่วนตัวของทั้งสองดวงตาของเสี่ยวเสวียนฉีวาบขึ้นเล็กน้อย และส่งสายตาให้เยว่เมอเยว่เมอโค้งตัวและจากไปทันทีเมื่อเหอซุ่ยเข้ามา เธอมองเยว่เมอที่กำลังจากไปแวบหนึ่ง แล้วถามด้วยรอยยิ้มเล็กๆ “พ่ะย่ะค่ะ หัวหน้าเยว่เมอรีบไปทำธุระอีกแล้วหรือ”เสี่ยวเสวียนฉีขมวดคิ้ว แสดงให้เห็นว่าไม่พอใจที่เหอซุ่ยถามเรื่องของเขามากเกินไปเหอซุ่ยเห็นว่าเสี่ยวเสวียนฉีไม่พอใจ จึงหยุดพูดอย่างรู้งาน เธอยิ้มและเปลี่ยนเรื่อง“ช่วงนี้องค์รัชทายาทยุ่งอยู่ข้างนอกบ่อย คืนนี้ในที่สุดก็กลับมาแล้ว คงต้องการพักผ่อนให้เต็มที่ หม่อมฉันจะไปสั่งให้คนเตรียมน้ำร้อนในอ่างอาบน้ำ คอยปรนนิบัติท่าน…”เสี่ยวเสวียนฉีตัดบท “ไม่ต้อง ข้าเหนื่อยแล้ววันนี้ ไม่อยากวุ่นวาย เจ้าก็ไปพักผ่อนเถอะ”มองเงาหลังของเขาที่หันหลังจากไป ใบหน้าของเหอซุ่ยค่อยๆ หมองลง ดวงตาเต็มไปด้วยความผิดหวังช่วงนี้เสี่ยวเสวียนฉีอยู่ข้างนอกตลอด ไม่ได้กลับมาหลายวันแล้ว การที่มีการกำหนดตัวพราชายาองค์รัชทายาทก็ทำให้เหอซุ่ยรู้สึกกังวลมากอยู่แล้ว ตอนนี้เห็นท่าทีขององค์รัชทายาทที่เย็นชากับนางมากขึ้น ยิ่งทำให้เหอซุ่ยกังวลใจเธอคิดว่าหลังจากที่เสินจื่ออี้จากไป องค์รัชทายาทจะมองนางมากขึ้น แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าจะยังแย่กว่าเมื่อก่อนเสียอีกหลังจากที่เหอซุ่ยจากไปไม่นาน เสียงของเยว่เมอก็ดังขึ้นอีกคร
