้น บุญคุณนี้นางยังแอบอ้างเอามาจากคนอื่น!“นางกำนัล พรุ่งนี้คุณหนูเวยจะเข้าวังมาเข้าเฝ้าฮองเฮา ตำหนักบูรพาของเราควรจะเตรียมตัวด้วยไหม?” เพื่อการพบปะครั้งนี้ ฮองเฮายวนยังกลับจากวัดก่อนเวลาเลย เห็นได้ชัดว่าให้ความสำคัญกับสะใภ้คนนี้มากในตำหนักเสียงอวิ๋น เหอซุ่ยถอดเครื่องประดับศีรษะออก เมื่อได้ยินประโยคนี้สีหน้าก็ทรุดลงทันทีนางปิดกล่องเครื่องประดับเสียงดัง แล้วกล่าวด้วยเสียงเย็น “นางยังไม่ได้เป็นพราชายาองค์รัชทายาทเลย หรือว่าอยากให้ตำหนักบูรพาของเราปฏิบัติต่อนางเหมือนเป็นผู้เป็นนายด้วย?”นางกำนัลไม่กล้าส่งเสียง ช่วงนี้งานแต่งงานขององค์รัชทายาทและคุณหนูเวยได้รับการกำหนดแล้ว อารมณ์ของนางกำนัลเหอซุ่ยก็ยิ่งแย่ลงมีคนบอกว่า คนที่เคยทำให้นางกำนัลเหอซุ่ยไม่พอใจ ไม่ก็หายตัวไปจากโลก ไม่ก็ถูกส่งไปยังวังอื่นเพราะ “ทำผิด” นางจึงไม่กล้าทำให้นางกำนัลเหอซุ่ยไม่พอใจหลังจากด่าแล้วเหอซุ่ยยังรู้สึกไม่พอ จึงกวาดเครื่องประดับทั้งหมดบนโต๊ะลงพื้น!จริงๆ เพิ่งจะกำจัดเสินจื่ออี้ไป ยังไม่ทันจะสงบ ก็มีคุณหนูเวยมาอีกแล้ว!เดี๋ยวก่อน…มือของเหอซุ่ยที่จับหวีกราชับแน่นขึ้น มองตัวเองในกระจกทองเหลือง แล้วยิ้มอย่างมีนัยยะ
