ีไม่น้อย การที่มีคนต้องการฆ่านาง ก็ไม่ใช่เรื่องแปลกวันนี้เป็นวันแรกที่เสินจื่ออี้เข้าเวร โชคไม่ดี มาถึงโรงครัวหลวงก็เจอคนของฮองเฮาเข้าพอดีในวังของฮองเฮามีครัวเล็กอยู่ ปกติแทบไม่มาที่โรงครัวหลวง วันนี้ช่างบังเอิญจริงๆชิงไต้จำเสินจื่ออี้ได้ในทันที แต่ไม่แม้แต่จะมองนาง เดินผ่านเข้าไปอย่างทะนงตัวท่าทีของนาง ก็คือท่าทีของฮองเฮาที่มีต่อเสินจื่ออี้เมื่อวานเกิดเรื่องที่วังหลีเยว่ ไม่เพียงแต่พระสนมไท่เจาอี๋ที่ขัดใจฮองเฮา แต่เสินจื่ออี้ก็เช่นกันขันทีตู้แห่งโรงครัวหลวง ออกมาต้อนรับอย่างประจบ“คุณป้าชิงไต้มาแล้ว สิ่งเหล่านี้คือสิ่งที่ฮองเฮาต้องการ เตรียมไว้เรียบร้อยแล้ว”เมื่อหันมามองเสินจื่ออี้ ท่าทีประจบของขันทีตู้ก็เปลี่ยนไปทันที สะบัดแส้ปัดฝุ่นสายตาแสดงความรำคาญชัดเจนขึ้น“พวกเจ้า กลับไปได้หมด วันนี้โรงครัวหลวงเตรียมไว้สำหรับเจ้านายหลักในวังหลวงเท่านั้น”ชิงไต้ย่ำเท้า มองไปที่เสินจื่ออี้ที่กำลังถูกขันทีตู้ไล่กลับ สายตาเย็นชากวาดมองนาง ริมฝีปากบิดเป็นรอยเยาะเย้ย เดินเข้าไปในโรงครัวหลวงอย่างหยิ่งทะนงเพิ่งจะถูกขันทีตู้ไล่ออกจากโรงครัวหลวง เสียงหัวเราะก็ดังมาจากด้านหลัง“อ้า ไม่ใช่คนของพระสนมไท่เจาอี๋หรอกหรือนี่?”คนที่มาคือคุณป้าจูหยูคนสนิทขององค์หกุ้ยเฟยเมื่อเทียบกับชิงไต้ที่หยิ่งยโสและเย็นชาเสมอ จูหยูกลับยิ้มแย้ม ดูเหมือนคนเป็นมิตรนางมองเข้าไปข้างใน: “อ้า คุณป้าชิงไต้มาแล้วหรือ ดูเหมือนวันนี้นายห