ี่ทำให้ฝ่าบาทโกรธเช่นนี้ ผลลัพธ์ก็เป็นสิ่งที่นางไม่กล้าแม้แต่จะคิดคำพูดที่สัญญากับเสี่ยวเย่ว่าจะช่วยดูแลเสินจื่ออี้นั้น เป็นเพียงคำพูดสวยหรูของพระสนมเอกซวี่เท่านั้นดูแล? นางจะดูแลเป็นอย่างดีแน่นอน!ที่ซินเจ่อคู่นั้น ทุกวันมีทาสตายจนนับไม่ถ้วน วันนี้ใครก็ตามที่ตายที่นั่น ล้วนเป็นเรื่องปกติทั้งสิ้น!ที่จริงแล้ว พระสนมเอกซวี่ก็อยากให้เสี่ยวเย่ออกไปสักระยะหนึ่ง!เมื่อเขากลับมา เสินจื่ออี้ก็ถูกจัดการไปแล้ว ตอนนั้นทุกคนก็จะมีความสุข“มาเร็ว ไปตามขันทีผู้ดูแลของซินเจ่อคู่มาพบข้า” ดวงตาของพระสนมเอกซวี่เต็มไปด้วยแววอำมหิต นางเริ่มวางแผนแล้วยามค่ำคืน เสี่ยวเสวียนฉีกลับมาจากค่ายนอกเมืองระหว่างอยู่นอกเมือง เขาก็ได้รับทราบเรื่องที่เสี่ยวเย่ออกจากเมืองหลวงไปยังด่านซีเยว่“ฝ่าบาททรงใจร้ายจริงๆ ถึงกับส่งองค์ชายสี่ไปเสียเลย” เยว่เมอเดินตามหลังเสี่ยวเสวียนฉี พูดเบาๆเสี่ยวเสวียนฉีมีสายตาเย็นชา เมื่อได้ยินประโยคนี้ก็แค่นเสียงเบาๆใจร้ายหรือ?ถ้าใจร้ายจริงๆ ก็คงไม่ส่งคนไปแล้วการส่งไป จริงๆ แล้วคือการป้องกันด้วยวิธีอ้อมด่านซีเยว่เป็นด่านชายแดนที่อยู่ใกล้เมืองหลวงที่สุด สถานที่นั้นไม่ใช่ทั้งที่อันตรายที่สุด และไม่ใช่ทั้งที่เสี่ยงภัยที่สุด การเลือกสถานที่นี้ แสดงว่าฮ่องเต้ผู้เป็นบิดานั้นห่วงใยเขานักหนาเยว่เมอรู้สึกถึงสีหน้าอันไม่ดีของเสี่ยวเสวียนฉี จึงรีบคุกเข่าลง: “กระหม่อมพูดผิดไปแล้ว”“ลุกขึ้นเถอะ ไม่ใช่เรื่อง
