ับหัวเราะเบา ๆ “อยากออกจากตำหนักบูรพาถึงเพียงนี้เชียวหรือ? ดี ดีมาก! ถ้าอย่างนั้น ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปเจ้าจะถูกเนรเทศไปยังซินเจ่อคู่!”สีหน้าของเสินจื่ออี้เปลี่ยนไปทันทีที่เขาพูดถึงคือซินเจ่อคู่!นั่นคือสถานที่ที่ทาสบ่าวในวังกลัวที่สุด!เสี่ยวเสวียนฉีออกโทสะอย่างหนักจริง ๆ!ในขณะเดียวกัน นี่ก็เป็นการบอกนางว่า ถึงจะส่งนางไปตกนรกด้วยมือตัวเอง ให้นางไปตาย ก็จะไม่ส่งนางไปให้อยู่ในมือของเสี่ยวเย่ ไม่มีทาง!สิ่งที่เสี่ยวเสวียนฉีพูดไม่ใช่คำพูดที่เกิดจากอารมณ์โกรธเสินจื่ออี้ยังไม่ทันได้กลับตำหนักบูรพา ก็ถูกคนพาไปยังซินเจ่อคู่ซินเจ่อคู่คือที่ที่ทาสที่ทำผิดในวังต้องไป ที่นั่นนอกจากสำนักซักผ้า ยังมีเครื่องทรมานต่าง ๆพวกที่ขี้ขลาด แค่เข้าไปในซินเจ่อคู่ก็โดนเครื่องทรมานต่าง ๆ ทำให้กลัวตายก็มีและสำหรับทาสอย่างเสินจื่ออี้ที่ทำงานในตำหนักบูรพา การถูกส่งมาที่นี่ก็เหมือนกับขุนนางที่ถูกเนรเทศไปชายแดน ไม่มีอะไรแตกต่างตอนอยู่ในตำหนักบูรพา นางแม้จะต่ำต้อย แต่อย่างน้อยก็ยังมีที่นอน ยังมีข้าวกินแต่ที่นี่ สามวันจะได้กินข้าวอิ่มสักมื้อก็ถือว่าแปลกแล้วอีกทั้งทาสที่เข้ามาในซินเจ่อคู่ โดยทั่วไปแล้วคือผู้ที่นายทิ้ง ไม่มีวันได้กลับไป“ยืนอึ้งทำไม รีบเข้าไปสิ” นางกำนัลของซินเจ่อคู่ผลักเสินจื่ออี้จากด้านหลัง!เสินจื่ออี้เซไปก้าวหนึ่ง หันกลับไปมองนางกำนัลของซินเจ่อคู่ด้านหลัง ดวงตาลึกล้ำใคร ๆ ก็คิดว่านางคงจะเคราะห์ร้ายถ
