ไม่รอให้เหอซุ่ยตอบ ฮ่องเต้ฉงหมิงก็เอ่ยปากขึ้นมาอีกครั้ง!“เจ้าทำได้ดีมาก รางวัล!”“ข้างกายรัชทายาทกำลังต้องการคนแบบเจ้าพอดี! มีเจ้าอยู่ เราถึงจะวางใจได้!”สายตาของฮ่องเต้ฉงหมิงกวาดผ่านใครบางคนที่อยู่ข้างๆ น้ำเสียงเย็นชาลง “ยังดีกว่าพวกตัวก่อภัยมากนัก!”เสินจื่ออี้ค้อมตัวคุกเข่าอยู่ ดวงตาที่ก้มต่ำกะพริบเบาๆเหอซุ่ยกลับท่าทางตกใจรีบคุกเข่าลง“ฝ่าบาททรงยกย่องเกินไปแล้ว การดูแลรัชทายาทเป็นหน้าที่ของหม่อมฉัน หม่อมฉันไม่กล้ารับความดีความชอบเช่นนี้…”คำพูดนี้ฟังเหมือนยอมรับว่าเป็นเธอที่ดูแลรัชทายาท“เจ้าคิดว่าเป็นหน้าที่ของเจ้า แต่บางคนไม่คิดเช่นนั้น!” ฮ่องเต้ฉงหมิงดวงตาเย็นชา มองไปทางเสินจื่ออี้อีกครั้ง“เราได้ยินมาว่า คืนนี้เมื่อรัชทายาทเกิดเรื่อง เจ้าอยู่ข้างกายเขาใช่หรือไม่!” พูดไปพลาง ฮ่องเต้ฉงหมิงก็เดินมาอยู่ตรงหน้าเสินจื่ออี้!อำนาจของจักรพรรดิอยู่ตรงหน้า เสินจื่ออี้กดแผ่นหลังลงต่ำอีกนิด: “ทูลฝ่าบาทเพคะ”“ดังนั้น เจ้ายอมรับว่าเจ้าทำให้รัชทายาทบาดเจ็บ ใช่หรือไม่? ถึงไม่ใช่เจ้าทำร้ายรัชทายาท แต่เป็นเพราะเจ้าที่ทำให้เขาบาดเจ็บ”ตอนนั้นไม่มีใครอยู่ มีแต่เธอคนเดียว! ไม่เช่นนั้นทำไมรัชทายาทถึงบาดเจ็บ แต่เธอกลับปลอดภัยดี สรุปแล้วความผิดนี้ เธอกล่าวปฏิเสธได้ยาก“แต่ถ้าเจ้าบอกเราว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ เจ้ากับรัชทายาททำไมถึงกลับมาจากนอกวัง บอกมาให้หมดทุกอย่าง เราอาจจะยกโทษให้เจ้าก็ได้!”“หม่อมฉัน…ไม่ทราบ”
