พระสนมเอกซวี่มองเสี่ยวเย่ที่ไม่ยอมพูดอะไรสักคำ ในใจแทบจะร้อนจนตายแล้ว!แต่ใบหน้าของนางยังต้องรักษาความสงบและความเยือกเย็นเอาไว้ ทั้งช่วยปลอบใจฮ่องเต้ฉงหมิง และพูดเสียงอ่อนโยน“ฝ่าบาท บางทีอาจเป็นความเข้าใจผิดก็ได้นะเพคะ? นิสัยของเย่เอ๋อร์ พระองค์ก็ทรงทราบดีอยู่แล้วนี่เพคะ”ลูกชายคนนี้ แต่ไหนแต่ไรมาล้วนเชื่อฟังและมั่นคง ไม่เคยทำให้นางต้องกังวลใจแบบนี้มาก่อนเมื่อครู่ที่เขาไม่ยอมให้นางเข้าตำหนัก พระสนมเอกซวี่ก็รู้ว่าข้างในมีคนซ่อนอยู่เรื่องที่เกิดขึ้นครั้งนี้ จะต้องเกี่ยวข้องกับคนที่เขาซ่อนไว้ในตำหนักแน่นอน!ในเมื่อยังไม่รู้ว่าคนคนนั้นเป็นใคร เพื่อลูกชาย พระสนมเอกซวี่จะไม่สอบสวนเรื่องนี้ให้ถึงรากถึงโคนในตอนนี้ ได้แต่พยายามปลอบให้ฮ่องเต้ฉงหมิงระงับความโกรธฮ่องเต้ฉงหมิงสะบัดฉลองพระองค์มังกรอย่างหงุดหงิด “เข้าใจผิด? คุณชายผู้ดีตระกูลหมู่นอนเป็นอัมพาตอยู่บนเตียงแล้ว ยังจะมีความเข้าใจผิดอะไรอีก!”พระองค์มองไปที่หวางหนานฉวีที่อยู่ด้านข้าง ซึ่งนับตั้งแต่เข้ามาก็มีสีหน้าเคร่งเครียดมืดหม่นอยู่ตลอด และเสี่ยวจื่อหรูที่ยืนอยู่ข้างๆ กำลังร้องไห้เบาๆ เขารู้สึกว่าโลกนี้ช่างวุ่นวายเหลือเกินแน่นอนว่าพระองค์ห่วงใยลูกชายของตัวเอง และต้องการที่จะเข้าข้างเสี่ยวเย่!แต่ปัญหาคือ ก็ต้องให้เสี่ยวเย่ยอมเปิดปากสิ!หลังจากที่เสี่ยวเย่มาถึงที่นี่ นอกจากจะยอมรับว่าเขาเป็นคนทำร้ายมู่จิ่งชูแล้ว ก็ไม่ยอมพูดอะไรอีกสักคำ ทำให
