อารมณ์ขึ้นๆ ลงๆ! ไม่ใช่คนที่ง่ายต่อการรับมือ!เสี่ยวจื่อหรูเห็นสถานการณ์เลวร้ายลงเรื่อยๆ กำลังจะห้ามปรามแต่มีคนมาก่อนเธอแล้วหนึ่งก้าว!“หยุด!”เสี่ยวเย่วิ่งเข้ามา แย่งกิ่งไม้ในมือมู่จิ่งชู จากนั้นถอดเสื้อคลุมของตัวเองคลุมร่างบางสั่นเทา ที่กำลังสั่นไหวในสายลมภูเขาของเสินจื่ออี้!เขาปกป้องเสินจื่ออี้ เงยหน้าขึ้นจ้องมองมู่จิ่งชูอย่างโกรธเกรี้ยว“มู่จิ่งชู นายบ้าไปแล้วหรือไง!”
