เหลือเกิน!คนอ้วนหันหน้า ยิ้ม“รีบอะไรล่ะ! ทีละคนสิ”“นางกำนัลเคยรับใช้นายท่านในวังเป็นประจำ แน่นอนว่าข้าสามารถรับใช้ท่านได้เป็นอย่างดี ขอให้ท่านให้โอกาสนางกำนัลสักครั้ง นางกำนัลหิวจนแทบไม่ไหวแล้วแค่อยากกินข้าวสักชามให้อิ่มท้อง”คนอ้วนพอได้ยินว่าเธอเคยรับใช้นายท่านเป็นประจำ ก็รู้สึกสนใจขึ้นมาทันทีสาวบริสุทธิ์ก็ดีอยู่หรอก แต่ผอมแห้งไป ไม่สนุก!ยังไงก็ต้องเป็นคนที่เคยรับใช้นายท่านมาก่อน จะมีลูกเล่นมากกว่า!ได้ยินมาว่าพวกนางกำนัลในวังพวกนั้น ไม่เพียงแค่มีลูกเล่นเยอะ แต่ยังเก่งอีกด้วย!แค่คิดแบบนั้น คนอ้วนก็รู้สึกปลื้มแล้ว!อีกอย่าง สถานะของเสี่ยวจื่อหรูก็ชัดเจนอยู่ตรงนั้น คนอ้วนคิดแล้วคิดอีก กล้าแค่ลวนลามนิดหน่อย แต่ไม่กล้าที่จะบังคับจริงๆ ถึงแม้จะไม่รู้ว่าแผนของหัวหน้าคืออะไร และทำไมถึงจับนางกำนัลคนนี้มา แต่แค่นางกำนัลคนเดียวเท่านั้น คงไม่มีอะไรหรอก!คนอ้วนยิ้มอย่างลามก: “นี่เธอเป็นคนขอเองนะ!”เมื่อเขากำลังจะยื่นมือมา เสินจื่ออี้ก็พูดขึ้นอีกครั้ง“นางกำนัลมีคำขออีกอย่าง” เสินจื่ออี้คุกเข่าอยู่ใต้ร่างของคนอ้วน เงยหน้าขึ้นมองด้วยสายตาที่หวาดกลัวแต่แฝงไปด้วยความนอบน้อมและประจบประแจงท่าทางที่ต่ำต้อยนี้ทำให้คนอ้วนยิ่งรู้สึกดีใจ!“ที่นี่มันแคบเกินไป นางกำนัลไม่สามารถทำอะไรได้เต็มที่ ไม่สู้ออกไปหาที่กว้างๆกับท่าน…”รอยยิ้มลามกบนใบหน้าของคนอ้วนหายไปเสินจื่ออี้รีบพูดต่อทันที: “ที่นี่เป็นที่ของท่าน นางกำนั
