ี้ราวกับถูกประโยคนี้ทำลายพลังทั้งหมดที่นางรวบรวมมา ร่างอ่อนเพลียพิงกับลำต้นอย่างสิ้นเรี่ยวแรง ยิ้มขมขื่น และค่อย ๆ ทรุดลงไปเสี่ยวเสวียนฉีคว้าตัวนางขึ้นมา บีบคางนางไว้ พิจารณาสีหน้าที่เศร้าและหมดอาลัยนั้น ดวงตาเย็นชาราวกับกำลังมองวัตถุที่เขาสามารถเล่นได้ตามใจชอบแน่นอน นางก็เป็นเช่นนั้นจริง ๆ!ถูกทำลายทั้งหมดด้วยคำพูดไม่กี่คำของเขา!และมีเพียงเขาเท่านั้นที่รู้วิธีทำลายทุกสิ่งทุกอย่างของนางได้ดีที่สุด!“จะทำอย่างไรดี ฝ่าบาทเสียใจแล้ว”เสียใจเรื่องอะไร เขาไม่ได้บอกเขาเพียงแค่กดเสินจื่ออี้ไว้กับลำต้น ดูดและกัดนางอย่างรุนแรงเป็นเวลานาน จนกระทั่งเสื้อผ้านางคลายออก เผยให้เห็นผิวขาวที่หน้าอกและเชือกแดงของเสื้อชั้นใน เขาจึงเช็ดคราบเลือดที่มุมปาก และปล่อยนางไปอย่างไม่รู้จักพอ!เสินจื่ออี้ล้มลงบนพื้น เมื่อเงยหน้าขึ้นมา เขาก็หายไปแล้วเหลือเพียงความเจ็บปวดที่มุมปากอย่างที่คาดไว้ มุมปากของนางถูกเขากัดจนเลือดออกอีกครั้งเมื่อกลับมาที่เต็นท์ มองภาพสะท้อนของตัวเองในอ่างน้ำ นางจึงรู้ว่าไม่เพียงแค่มุมปากที่มีรอย แต่ทั้งบนลำคอและหน้าอก ก็มีรอยฟันช้ำ ๆ อยู่ทั่วไปและรอยที่คอกับที่มุมปากนั้น เห็นชัดกว่าวันอื่น ๆ!รอยฟันนั้นปรากฏอยู่บนร่างของนาง ราวกับตราประทับที่เป็นของเขาโดยเฉพาะหรือเหมือนการประกาศครอบครองนางเลยทีเดียว!นางไม่อาจดิ้นรน และลบมันออกไม่ได้!ไม่มีวันลบมันออกได้อีกแล้ว!*งานเลี้ยงล่าสัตว์ครั้งนี้ เป็นค
