รั้งแรกที่เสินจื่ออี้ได้ปรากฏตัวในงานเลี้ยงใหญ่ของราชวงศ์หลังจากที่เป็นนางกำนัล มีคนไม่รู้กี่คนที่จ้องมองนางและอยากเห็นนางเป็นตัวตลกเพื่อไม่ให้รอยบนร่างกายดูโดดเด่นเกินไป นางจงใจสวมเสื้อคอสูงและทาบางอย่างไว้ที่มุมปากแต่ถึงกระนั้น นางก็ยังถูกผู้คนสังเกตเห็นในโรงครัวพระราชวังชั่วคราว เมื่อพวกนางกำนัลเห็นรอยบนใบหน้านาง ก็เริ่มกระซิบกระซาบกัน สายตาดูถูกและรังเกียจพวกนางจะพูดอะไร เสินจื่ออี้ก็พอจะเดาได้ ไม่มีอะไรนอกจากคำพูดที่น่ารังเกียจเสินจื่ออี้เงียบเหมือนตอนอยู่ในตำหนักบูรพา การโต้กลับหรือพิสูจน์ตัวเองล้วนไร้ประโยชน์ คนอื่นมองเจ้าอย่างไรเป็นเรื่องที่ฝังรากลึกนางเพียงต้องการใช้ชีวิตอย่างสงบในภูเขาชูอู่ซานแต่ในคืนงานเลี้ยง เมื่อนางและกลุ่มนางกำนัลก้าวเข้าไปในท้องพระโรงของพระราชวังชั่วคราวที่คุ้นเคย ร่างของนางก็สั่นเทาเล็กน้อยสถานที่แห่งนี้ แต่ก่อนนางเคยมากับบิดาและพี่ชายไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้งในตอนนั้น นางเป็นธิดาผู้สูงศักดิ์ที่เป็นที่จับตามองมากที่สุด ที่นั่งที่นางชอบมากที่สุดคือที่นั่งแถวหน้าของบรรดาธิดาขุนนางไม่ใช่เพราะที่นั่งนั้นมีค่าและโดดเด่น แต่เพราะที่นั่งนั้นพอดีอยู่ตรงข้ามกับมู่จิ่งชูที่นี่ ในที่สุดนางก็ไม่จำเป็นต้องพยายามอย่างหนักเพื่อเข้าใกล้เขา แต่สามารถอยู่อย่างสง่างาม คู่ควรกับเขาแต่ตอนนี้ มู่จิ่งชูยังคงนั่งอยู่ที่นั่น แต่ที่นั่งแถวหน้าไม่ใช่ของนางอีกต่อไปตอนนี้เสินจื
