ม่สนใจว่าสถานะของเธอสูงหรือต่ำ ไม่ว่าสถานะจะเป็นอย่างไร พวกเขาก็จะหาเหตุผลมาเหยียดหยามเธอได้เสมอและทั้งหมดนี้เพียงเพราะการมีตัวตนของเธอ แค่มีตัวตนอยู่เท่านั้นถึงแม้เธอจะไม่ได้ทำอะไรผิด แม้จะมีชีวิตอยู่เหมือนร่างไร้วิญญาณแค่เธอยังมีชีวิตอยู่ ก็ถูกกำหนดให้เป็นสิ่งต้องห้ามของพวกนางแล้ว!จางเยียนเยียนขู่: “วันนี้แค่เตือนเจ้า อยู่ให้ห่างจากองค์ชายสี่! ห้ามเข้าใกล้เขาอีก!ไม่อย่างนั้น…”“ข้าต่างหากที่ต้องการเข้าใกล้นาง”ประโยคเย็นชาแฝงความโกรธดังขึ้นจากด้านหลังหญิงสาวทั้งหมดทุกคนหันไปมอง ก็เห็นเสี่ยวเย่ที่มีสีหน้าเคร่งขรึมก้าวเดินมาอย่างรวดเร็ว!จางเยียนเยียนไม่รู้ว่าเขาจะปรากฏตัว และเธอยังพูดประโยคที่สร้างความตกใจให้ทุกคนเมื่อครู่นี้! ชั่วขณะนั้น เธอตกตะลึงจนพูดไม่ออกเสี่ยวเย่มายืนตรงหน้าเสินจื่ออี้ บังเธอไว้แล้วหันไปมองทุกคนที่อยู่ในที่นั้น“เรื่องวันนี้ไม่เกี่ยวกับนาง การพานางมาเป็นความคิดของข้าเอง หากท่านใดมีข้อสงสัยหรือความเห็น มาหาข้า เสี่ยวเย่ก็พอ”จางเยียนเยียนมองเสินจื่ออี้ที่ก้มหน้า ร่างกายดูแข็งทื่อเล็กน้อย แล้วมองเสี่ยวเย่ที่มีสีหน้าเย็นชา ดวงตาทั้งสองของเธอแดงก่ำ ร้องไห้วิ่งหนีไป!หญิงสาวคนอื่นๆ ก็รีบหนีไปเช่นกันรอบข้างเงียบลง เสี่ยวเย่หันมามองเธอ คิ้วของเขาขมวดแน่น แสดงความรู้สึกผิด: “ขออภัยด้วย วันนี้ข้าคิดไม่รอบคอบ”หากตอนนั้นจัดให้ผู้ติดตามมาส่งนาง บางทีก็คงไม่มีเรื่องมากมายเช่นน