า”“อืม? เข้าใจไหม?”เธอแกล้งทำตาเล็ก เท้าสะเอวทำท่าโหดเหี้ยมเด็กทั้งสองตัวสั่นไปทั้งตัว ไม่กล้าพูดว่าไม่ พยักหน้าตึกๆ ราวกับกำลังตำข้าว!เสินจื่ออี้กลั้นขำ ฝืนอาการมึนงงในหัว ค่อยๆ นั่งยองๆ แล้วเข้าไปดูอาการบาดเจ็บของเด็กหญิงโชคดี เป็นเพียงแค่เท้าเคล็ดเท่านั้น“ข้าจะทำพิธี เด็กที่ขยับหรือร้องเสียงดังจะถูกผีจับตัวไป พวกเจ้าอยากถูกจับไปหรือไม่?”ทั้งสองคนพร้อมใจกันปิดปาก! ส่ายหัวเหมือนกระดิ่งที่ถูกเขย่าเสินจื่ออี้ยิ้มแล้วยกเท้าของเด็กหญิงขึ้น นึกถึงวิธีนวดที่จำได้ แล้วค่อยๆ กดนวดยังจำได้ว่าปีนั้น มู่จิ่งชูออกไปทำธุระนอกเมือง เธออยากแอบไปรับเขาโดยไม่บอกพ่อแม่ เพื่อเซอร์ไพรส์เขา จึงแกล้งพาเสี่ยวเสวียนฉีออกไปเดินเที่ยวนอกจวนรถม้าเกิดอุบัติเหตุนอกเมือง ตกลงบนไหล่เขาเท้าของเธอบวมยิ่งกว่านี้ และเจ็บมาก ถึงขั้นเจ็บจนหมดสติไปพอฟื้นขึ้นมาวันรุ่งขึ้น เธอก็กลับมาอยู่ที่ตระกูลเซินแล้ว มารดานั่งที่หัวเตียงร้องไห้จนตาบวมเป็นลูกวอลนัทน่าแปลกที่เท้าของเธอหายดีแล้วคงเป็นมารดาที่นวดให้ เสินจื่ออี้คิด ต้องเป็นมารดาแน่นอน อยู่เป็นเพื่อนเธอ อุ้มเธอ อุตส่าห์นวดให้เธอทั้งวันทั้งคืนวิธีนวดในตอนที่เธอหมดสติ เธอจะไม่มีวันลืมช่างทะนุถนอมเหลือเกิน ราวกับกำลังถือของมีค่าอยู่ในมือไม่ไกลออกไป เยว่เมอยืนอยู่ใต้ต้นไม้ มองภาพความสงบที่อยู่เบื้องหน้าด้วยสีหน้าซับซ้อนราวกับในห้วงภวังค์ รู้สึกว่าหญิงสาวตรงหน้ากลับไปเป็นเหมื
