งมีปัญหาเยว่เมอไม่รู้ว่าเธอชาแล้ว เห็นเธอไร้อารมณ์ก็คิดว่าเธอกำลังโกรธเขาถูกรัชทายาทส่งไปประจำการในค่ายทหารหลายเดือนที่ผ่านมา เพิ่งกลับมาได้สองวันแล้วเห็นเสินจื่ออี้เปลี่ยนไปมาก เดิมทีก็รู้สึกสงสารอยู่ไม่น้อย แต่พอเห็นเธอเย็นชาเช่นนี้ ความสงสารนั้นก็จางหายไปจนหมด!“เจ้าต้องทำเช่นนี้ไปเพื่ออะไร องค์รัชทายาทคืนนี้ไม่ได้ลงโทษเจ้าโดยตรง นับว่าใจกว้างมากแล้ว หากเปลี่ยนเป็นคนอื่นที่ต้องสงสัย คงแทบไม่มีชีวิตรอดไปแล้ว…”เมื่อสังเกตเห็นสภาพอันน่าเวทนาของเธอที่ผอมจนเหลือแต่กระดูก เยว่เมอก็หยุดพูดกะทันหันเสินจื่ออี้ก้มลงมองตัวเองที่ทุกข์ทรมานอย่างสาหัส แล้วยิ้มขื่น “ใช่สิ ข้าซาบซึ้งยิ่งนัก หากไม่ใช่เพราะองค์รัชทายาท ข้าคงไม่มีชีวิตรอดมาถึงวันนี้”ฟังดูเหมือนคำขอบคุณ แต่พอเข้าหูเยว่เมอกลับกลายเป็นคำต่อว่าเสียได้!บ่นว่าองค์ชายทำให้เธอไม่มากพอ บ่นว่าองค์ชายปล่อยเธอให้มีชีวิตเป็นเพียงนางกำนัล!ใบหน้าเยว่เมอดำคล้ำลง รู้สึกว่าเธอช่างเลือดเย็นเสียเหลือเกินทั้งที่แต่ก่อนเธอเป็นคนทำร้ายองค์รัชทายาท และยังหลอกองค์รัชทายาทซ้ำแล้วซ้ำเล่า!หากไม่ใช่เพราะองค์รัชทายาทอ้อนวอนฝ่าบาทฉงหมิงถึงสามวันสามคืน ตอนที่ตระกูลเสิ่นล่มสลาย เธอก็ไม่มีสิทธิ์มีชีวิตอยู่ ไม่ว่าเธอจะประสบอะไรในตำหนักบูรพา ล้วนเป็นเพราะตระกูลเสิ่น เธอไม่มีสิทธิ์โทษองค์รัชทายาท!เยว่เมอโกรธจนตัวสั่น กราชากยารักษาบาดแผลกลับมา“พานางไป!”ขณะที่เสินจื่ออี
