ราตรีไม่ใช่เธอเรื่องที่เสินจื่ออี้กลับมาแพร่ไปสู่หูของเหอซุ่ยอย่างรวดเร็วในคืนนั้นเมื่อรู้ว่าเธอยังมีชีวิตกลับมา เหอซุ่ยทั้งตกใจและโกรธจัด!ในใจด่าอิงชุนว่าเอาแต่กินแล้วทำอะไรอยู่ แค่เรื่องแค่นี้ยังทำไม่สำเร็จ!แต่สิ่งที่ทำให้เหอซุ่ยกังวลมากกว่าคือเสี่ยวเสวียนฉีถึงกับออกไปด้วยตัวเอง“นางกำนัลอย่าคิดมาก องค์รัชทายาทแต่แรกไม่ได้ตั้งใจจะสนใจนางหรอก แค่บังเอิญต้องออกจากวังและผ่านหน้าประตูตำหนักบูรพา ถึงได้จำเป็นต้องรับตัวนางไว้”“อีกอย่างองค์ชายสี่นำคนมาเรียกร้องความยุติธรรมด้วยตัวเอง ถ้าเรื่องบานปลายก็คงไม่ดี” นางกำนัลข้างๆ พยายามปลอบแต่เหอซุ่ยไม่คิดเช่นนั้น ถ้าแค่จัดการกับองค์ชายสี่ ส่งใครไปแทนก็ได้พูดถึงที่สุด รัชทายาทยังคงใส่ใจนางเธอเคยคิดว่าเสี่ยวเสวียนฉีเกลียดเสินจื่ออี้จนเข้ากระดูกดำ ไม่คิดว่าถึงตอนนี้ เขายังมีใจให้นางอยู่!ถึงความรู้สึกนั้นจะถูกซ่อนไว้ เหลือเพียงนิดเดียว บางทีแม้แต่เสินจื่ออี้เองก็อาจไม่เคยรู้! แต่เหอซุ่ยก็ไม่ยอมให้มันมีอยู่เด็ดขาด!วิธีเดียวคือต้องทำให้เสินจื่ออี้หายไปโดยเร็วที่สุด!“นางอยู่ที่ไหน!” เหอซุ่ยถาม แสงเทียนส่องใบหน้าด้านข้างของเธอ ยิ่งทำให้ใบหน้าดูมืดมนนางกำนัลตกใจกลืนน้ำลาย “นางกำนัลหมายถึงเสินจื่ออี้หรือ คงกลับไปที่เรือนนางกำนัลแล้วมั้ง ตอนที่นางกลับมาตัวเปียกโชกไปทั้งร่าง หน้าซีดจนน่ากลัว คนแถวนั้นบอกว่านางเกือบตาย ข้าเองก็เห็นว่าแทบไม่เป็นไม่ตาย คงไม่
