ร์ต้องกลับไปค้นคว้าตำรายาลูกกลอนเพิ่มเติม” หลิวเหมยเอ๋อร์รู้สึกไม่คุ้นเคยอย่างยิ่ง จึงหาข้ออ้างแล้วรีบกลับที่พักพร้อมกับหลี่ลี่อย่างรวดเร็ว
เมื่อกลับถึงที่พัก หลิวเหมยเอ๋อร์รู้สึกว่าภาระบนบ่าหนักขึ้นเรื่อยๆ จึงยิ่งขยันหมั่นเพียร ไม่ยอมวางตำรายาลูกกลอนเลย ทำให้หลี่ลี่อยากพูดคุยเล่นด้วยแต่ก็ไม่รู้จะเริ่มอย่างไร แต่เหตุการณ์นี้กลับทำให้หลี่ลี่สนใจเรื่องยาลูกกลอนขึ้นมา
แสงในห้องค่อยๆ สลัวลงถึงเวลาฝึกฝนแล้ว หลิวเหมยเอ๋อร์ จึงวางตำรายาลูกกลอนในมือลง
หลี่ลี่หยิบขวดยาออกมา แบ่งยาเสริมกระดูกให้หลิวเหมยเอ๋อร์คนละเม็ด ทั้งสองกินยาลงไปก่อน จากนั้นหลี่ลี่จับมือทั้งสองข้างของหลิวเหมยเอ๋อร์ เริ่มฝึกฝน ไปพร้อมกับย่อยสลายยา แม้ว่าทั้งสองจะมียาเพิ่มพลัง แต่ยาเพิ่มพลังนั้นเหมาะสำหรับผู้ ฝึกฝน ระดับขอบเขตพลังเท่านั้น หลิวเหมยเอ๋อร์ตอนนี้มีวรยุทธ์เพียงระดับขอบเขตปราณ แปดขั้นเท่านั้น หากกินเข้าไปไม่เพียงไม่เป็นประโยชน์ แต่ยังเป็นโทษอีกด้วย
ปราณยุทธ์อันเย็นเยียบและรุนแรงถูกดูดออกมาจาก ศิลาสุขาวดี ไหลผ่านมือทั้งสองข้างของหลี่ลี่ เข้าสู่ร่างของหลิวเหมยเอ๋อร์โดยตรง ไหลเวียนไปตามเส้นลมปราณทั่วร่าง ค่อยๆ แทรกซึมเข้าสู่ร่างกายของ หลิวเหมยเอ๋อร์ในขณะนี้ยาเสริมกระดูกก็เริ่มออกฤทธิ์ กระแสยาพุ่งออกมาในทันที ภายใต้การนำของปราณยุทธ์อันเย็นเยียบ มันแทรกซึมเข้าสู่ทุกส่วนของกระดูกในร่างกาย บางส่วนเข้าไปในกล้ามเนื้อ
เมื
