คุณป้าไฉ่เปลี่ยนสีหน้าอีกครั้ง หันไปมองเสินจื่ออี้ที่ก้มหน้าต่ำ สีหน้าแสดงความไม่พอใจอย่างชัดเจนแม้จะไม่พอใจที่เด็กคนนี้เพิ่งมาก็สร้างปัญหาให้ตนเอง แต่คุณป้าไฉ่ก็ยังอาสาออกหน้า “ไม่ทราบว่าคนของข้าได้กระทำความผิดอันใด ถึงขั้นต้องให้ท่านมาด้วยตนเอง?”ขันทีเฉินซียิ้มอย่างใจดี แต่ยังคงเห็นแววดุดันที่ไม่อาจขัดขืนได้จากแววตาของเขา“นี่เป็นคำสั่งของนาย ข้าก็แค่ทำตามหน้าที่เท่านั้น คุณป้าคงเข้าใจดี”นั่นหมายความว่าเสินจื่ออี้ทำผิดจนทำให้นายไม่พอใจ นี่คือสิ่งที่นางควรได้รับ อีกทั้งยังเป็นการเตือนคุณป้าไฉ่ไม่ให้เข้ามายุ่งทาสต่ำต้อยคนหนึ่ง กลับทำให้คนสนิทของนายต้องมาเรียกตัวด้วยตนเอง ดูเหมือนเสินจื่ออี้จะเจอเรื่องใหญ่เข้าจริงๆแต่เสินจื่ออี้นอกจากการเปลี่ยนสีหน้าในตอนแรกแล้ว หลังจากนั้นก็แสดงท่าทีสงบนิ่งตลอด ก้มตัวให้ขันทีเฉินซีพาไปคุณป้าไฉ่มองตามอยู่ด้านหลัง ถอนหายใจเมื่อเฉินซีมาพาคนไปด้วยตัวเอง นางคนนี้ไปครั้งนี้ คงไม่มีประโยชน์อีกต่อไปช่างน่าเสียดาย นี่เป็นครั้งแรกที่นางเห็นตัวเองในอดีตจากคนคนหนึ่ง แต่นี่ก็คือชะตากรรม!ตอนที่เสินจื่ออี้ถูกพามาที่วังหยูฮวา อิงชุนกำลังคุกเข่าสั่นเทาอยู่บนพื้นหินเย็นในท้องพระโรงหลักปิ่นดอกไม้สีเขียวบนศีรษะเอียง เส้นผมยุ่งเหยิง ในสายตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว!เสี่ยวเสวียนฉีนั่งตัวตรงบนที่ประทับสูงในท้องพระโรงด้านนอก หรี่ตาลง เสื้อคลุมสีดำสะท้อนแสงตะเกียงพระราชวัง สง่
