่ายังไม่ทัน ตอนนั้นเธอไปที่วังหยูฮวาก่อน หลังจากที่ถูกไล่ออกมา กว่าจะนึกได้ว่าต้องไปหาคุณป้าไฉ่ก็สายไปแล้ว“เจ้าตื่นแล้วหรือ?” ในตอนนี้ นางกำนัลจากโรงครัวเล็กปรากฏตัวที่ประตู เร่งเสินจื่ออี้ “คืนนี้โรงครัวเล็กวุ่นวายมาก คุณป้าไฉ่โกรธแล้ว ตื่นแล้วก็รีบไปช่วยที่โรงครัวเล็กเร็ว!”นางกำนัลคนหนึ่ง นอกจากจะตายไปแล้ว ไม่มีทางได้พัก เธอหมดสติไปครึ่งวัน ที่เบื้องบนไม่ได้มาหาเรื่องเธอก็ถือว่าเมตตาแล้ว อย่าไปหวังว่าจะได้บำรุงร่างกายเหมือนเป็นนายหญิงเลยโรงครัวเล็กในตอนกลางคืนวุ่นวายจริงๆ มีคนทั่วทั้งบน-ล่างคุณป้าไฉ่เห็นเสินจื่ออี้ที่เพิ่งมาถึง เมื่อเห็นว่าเธอลุกจากเตียงเร็วขนาดนี้ ดวงตาของนางวูบไหว แต่น้ำเสียงยังคงเคร่งขรึมและเย็นชา “นำอาหารเหล่านี้ไปส่งที่วังหยูฮวา”ร่างของเสินจื่ออี้แข็งทื่อเล็กน้อยวังหยูฮวากลายเป็นฝันร้ายของเธอไปแล้ว เมื่อนึกถึงสถานที่นั้น เธอก็นึกถึงฉากที่เสี่ยวเสวียนฉีโยนเธอเข้าไปในอ่างอาบน้ำราวกับเป็นผ้าขี้ริ้ว…“คุณป้า บ่าวไม่ได้รับผิดชอบการทำความสะอาดของเสียในโรงครัวเล็กหรือคะ…”เธอพูดเบาๆ ขอร้องให้เปลี่ยนไปทำงานอื่นคุณป้าไฉ่ขมวดคิ้ว แสดงให้เห็นว่าทนไม่ไหวแล้ว: “ให้เจ้าทำอะไร ก็ไปทำสิ ไม่เห็นหรือว่าทุกคนยุ่งขนาดไหน? ถ้าเจ้าไม่อยากทำ ก็มีคนอีกมากที่อยากทำจนหัวแตก!”เสินจื่ออี้เงียบไปทันที เชื่อฟังหยิบอาหารจานข้างๆเป็นเธอที่คิดมากเกินไป นางกำนัลไม่มีสิทธิ์ที่จะปฏิเสธระหว่างทาง
