่าเดิม ยิ่งทำให้นัยน์ตาที่ลึกดั่งสระโบราณดูลึกลับไร้ก้นบึ้ง มีความขมขื่นอยู่ในนั้น ทำให้คนรู้สึกไม่สบายใจ“คืนของของข้ามา”นั่นคือสิ่งที่เหลือจากมารดาของนาง และเป็นสิ่งเดียวที่นางมีปกติแล้วพวกนี้มักจะขโมยของจากเสินจื่ออี้อยู่บ่อยๆ แทบจะเอาเครื่องประดับที่นางมีไปจนหมด นางแทบไม่เคยต่อต้าน ไม่รู้ว่าทำไมวันนี้นางถึงได้มีปฏิกิริยารุนแรงเช่นนี้เสินจื่ออี้เห็นหยกห้อยที่อิงชุนเหน็บไว้ที่เข็มขัด จึงยื่นมือไปคว้าแต่นางลืมไปว่าตอนนี้หลังของนางมีเลือดไหลอาบ แม้แต่ยืนยังแทบจะยืนไม่อยู่!อิงชุนเห็นท่าทางของนางที่เหมือนผี ก็รู้สึกว่าเหมือนได้เห็นผีจริงๆ ใจหนึ่งก็เร่งร้อน จึงยื่นมือผลักออกไป!“หยกอะไรของเจ้ากัน ใครเห็นก็เป็นของคนนั้นแหละ!”ร่างของเสินจื่ออี้ถูกผลักให้เซถอยหลัง ศีรษะกระแทกเข้ากับธรณีประตูอย่างแรงแม้แต่เสียงก็ไม่ได้ส่งออกมา หลับตาลงทันทีอิงชุนตะลึงอยู่กับที่ คนข้างๆ ก็ตกใจกลัว“อ๊ะ! พี่อิงชุน นาง… นางตายแล้วหรือเปล่า!”“อย่าสนใจนาง ทำเป็นไม่รู้ไม่เห็น รีบไปเถอะ…”
