ิดโปงต่อฝ่าบาท จึงเกิดเรื่องราวทั้งหมดนี้ขึ้นจนถึงตอนนั้น เสินจื่ออี้จึงรู้ว่าตัวตนที่แท้จริงของเหอซุ่ยคือลูกสาวของท่านตรวจการแผ่นดินท่านตรวจการแผ่นดินผู้นั้น ในตอนนั้นถูกฟ้องร้องโดยท่านอาจารย์เสินเป็นผู้นำและถูกจำคุกเหอซุ่ยยอมเป็นทาสรับใช้แฝงตัวอยู่ในตระกูลเสิ่น ก็เพื่อล้างมลทินให้บิดาของเธอหลังจากตระกูลเสิ่นถูกริบทรัพย์ และเสินจื่ออี้ถูกพาเข้าวังมาเป็นทาส เหอซุ่ยก็เข้าวังเช่นกัน ฝ่าบาทรำลึกว่าบิดาของเธอถูกใส่ร้าย จึงยกโทษการซ่อนตัวให้เธอ แล้วให้เป็นมือขวาของเสี่ยวเสวียนฉี เป็นนางกำนัลใหญ่ที่มีอำนาจสูงสุดในตำหนักบูรพากงล้อโชคชะตาหมุนกลับจริงๆ…“เหม่ออะไรอยู่!” อิงชุนเห็นเสินจื่ออี้กำลังเหม่อลอย ไม่พอใจเดินเข้ามา ไม่รู้ว่าตั้งใจหรือเผอิญ เหยียบลงบนหลังมือที่เต็มไปด้วยแผลหนองของเธอพอดี!เสินจื่ออี้ร้องด้วยความเจ็บปวด ใบหน้าซีดขาวในทันที!“ด้านนอกมีเสียงอะไรดังนักหนา”ภายในวังหยูฮวา เปลวเทียนสั่นไหวชายหนุ่มสวมเสื้อผ้าไหมสีหมึกอ่อน เดินโดยมีโคมวังส่องนำทาง ใบหน้าหล่อเหลาคมเข้มเหมือนถูกสลักจากใบมีด ปรากฏขึ้นแวบๆ ใต้แสงโคม เข็มขัดหยกห้อยอยู่บนหน้าท้องที่แน่นตึง หลวมๆแม้จะมีท่าทางทะนุถนอมและเกียจคร้าน ยังคงมีความหนุ่มแน่นที่ยังไม่จางหายไปหมด แต่บรรยากาศแห่งความสูงส่งของราชวงศ์รอบตัวเขา ทำให้คนรอบข้างเงียบกริบจนไม่กล้าหายใจ!แม้แต่อิงชุนที่เมื่อกี้โวยวายหนักที่สุดก็หดตัวเหมือนหนูเสี่ยวเสวียนฉี
