างไม่มีโอกาสทำภารกิจให้ลุล่วงเสียที ภารกิจยังไม่เสร็จสิ้น พันธะหมั้นของทั้งคู่ก็ยังมิได้ถูกยกเลิก ในระหว่างที่ต้วนหลิงออกเดินทาง หลินถิงก็ยังคงแวะไปหาจินอันไจ้ที่หอหนังสืออยู่หลายครั้ง ถามว่าติดต่อเซี่ยชิงเหอได้หรือไม่ คำตอบที่ได้เหมือนเดิมทุกครั้ง-ยังติดต่อไม่ได้ ดังนั้นตัวตนของผู้นำการกบฏว่าเป็นเซี่ยชิงเหอหรือไม่นั้น ก็ยังไม่มีใครยืนยันได้แน่ชัด***เผลอเพียงไม่นาน……วันแต่งงานก็มาถึง แม้ในเมืองจะมีข่าวผู้ก่อกบฏ แต่ราษฎรก็ยังต้องใช้ชีวิตกันตามปกติเพราะการปราบปรามกบฏนั้น บางครั้งกินเวลาหลายปี หรือบางทีก็เพียงไม่กี่เดือน ยิ่งไปกว่านั้น แคว้นต้าเหยียนก็ใช่ว่าจะไม่มีผู้รับมือกับกบฏเสียเมื่อไร ดังนั้นจึงมิได้วุ่นวายถึงขั้นโกลาหลพิธีแต่งงานระหว่างหลินถิงและต้วนหลิงจึงจัดขึ้นตามกำหนด มิได้รับผลกระทบอันใด ก่อนวันแต่งงานสองวันฮ่องเต้เจียเต๋อทรงมีรับสั่งเรียกตัวต้วนหลิงกลับเมือง และพระราชทานของรางวัลให้มากมายเช้าตรู่ของวันแต่งงาน ฟ้ายังไม่สว่างดี สาวใช้ก็เข้ามาพาหลินถิงออกจากผ้านวมอุ่นสบาย สวมชุดแต่งงานสีแดงเพลิงอันหนักอึ้งให้ เมื่อเปลี่ยนชุดเสร็จแล้ว สติของหลินถิงก็ยังไม่กลับมา นางยังคงงัวเงียคล้ายยังอยู่ในความฝัน จนกระทั่งสาวใช้เริ่มแตะแป้งลงบนใบหน้า นางจึงค่อยๆ มีสติ ตื่นขึ้นมามองภาพตนเองในกระจก……จริงๆ แล้วจะได้แต่งกับต้วนหลิงแล้วใช่หรือไม่? หัวใจของหลินถิงยังว่างเปล่า ราวกับเรื่องทั้งหมดน
